Obserwatorium w Belogradchiku

Warte objazdu

Powstało w 1961 roku jako pierwsze w kraju obserwatorium szkolne, zorganizowane przez miejscowego nauczyciela fizyki, a dziś jest jedną z dwóch stacji Instytutu Astronomii. Sześćdziesięciocentymetrowy teleskop Zeissa, który otrzymało w 1969 roku, był w chwili instalacji drugim co do wielkości teleskopem w Bułgarii. Wartość tego miejsca polega na tym, że to prawdziwa placówka badawcza, a nie atrakcja turystyczna, i ciemność nieba jest tu naprawdę ciemnością.

Opis

Tło

Hristo Kostov, nauczyciel fizyki w tym mieście, założył obserwatorium w 1961 roku, i przez pierwsze lata było ono jedynym obserwatorium szkolnym w Bułgarii. Przez lata 60. i do połowy lat 70. Instytut Astronomii wykorzystywał to miejsce jako bazę do śledzenia sztucznych satelitów, a od 1976 roku przejął je całkowicie. Dziś jest to jedna z dwóch stacji obserwacyjnych instytutu, obok narodowego obserwatorium w Rozhen w Rodopach.

Pod trzema kopułami stoją trzy instrumenty. Pierwotny to piętnastocentymetrowy Zeiss Cassegrain. Sześćdziesięciocentymetrowy Zeiss Cassegrain trafił w 1969 roku pod sześciometrową kopułę, i w chwili instalacji był drugim co do wielkości teleskopem w kraju; wciąż jest tu głównym pracującym instrumentem. Czternastocalowy Celestron Schmidt-Cassegrain dodano w 1994 roku, pod mniejszą, wcześniej zbudowaną kopułą. Prowadzony tu program to zwyczajna profesjonalna astrofizyka, a nie popularyzacja nauki, dlatego zwiedzanie odbywa się na warunkach personelu, a nie zwiedzających.

Wizyty w ciągu dnia pokazują instrumenty, kopuły oraz zdjęcia tego, co udało się tu zarejestrować. Sesje nocne, umawiane z wyprzedzeniem i odwoływane bez ceregieli w razie zachmurzenia, dają możliwość spojrzenia przez okular — Księżyc, Jowisz, Saturn, jaśniejsze obiekty głębokiego nieba. Obserwatorium stoi kilka minut spacerem od bramy twierdzy, więc nie kosztuje dodatkowej podróży, jedynie dodatkowego wieczoru.