Beglik Tash

Warte objazdu

Dwa kręgi wielkich wulkanicznych głazów na zalesionym tarasie nad morzem, obrabiane przez Traków od XIII wieku p.n.e.: łoże małżeńskie, platforma ołtarzowa z wyciętymi pentagramami, tron, menhir z wyrytym śladem stopy, misy i kanaliki do zbierania wody oraz labirynt. Kosztuje około 2 €. Warto przyjechać wcześnie — stanowisko jest zwrócone na wschód, a w środku dnia nie ma tu cienia.

Opis

Tło

Bracia Škorpilowie odnotowali te skały na przełomie XIX i XX wieku, ale sanktuarium zbadano porządnie i otwarto dla publiczności dopiero w 2002 i 2003 roku. Wykopaliska pokazały intensywną działalność ludzką od schyłku epoki brązu, od XIII wieku p.n.e., i użytkowanie ciągnące się w okres rzymski; kult dotyczył płodności, Wielkiej Matki i unieśmiertelnienia herosa.

Trakowie pracowali z tym, co zostawił im wulkan. Głazy są z tufu i prawie niczego nie przesuwano: miejsca rytualne to formy naturalne z wyciętymi w nich symbolami, i dlatego to miejsce przypomina mniej pomnik, a bardziej krajobraz, który ktoś opatrzył przypisami. Powracającym żywiołem jest woda — misy, rowki i kanaliki wycięte po to, by zbierać wodę deszczową i źródlaną do obmyć rytualnych. Poszczególne stacje mają nazwy: łoże małżeńskie, od którego wzięła się turecka nazwa stanowiska, kamienie ofiarne, boskie ślady stóp, wejście do dolmenu oznaczające jaskinię czy łono bogini, labirynt oraz konstrukcja zwana Domem Wyroczni, datowana na IV wiek n.e.

To około trzech kilometrów od Primorsko, na płaskowyżu za Maslen Nos, dojazd drogą, a potem utrzymaną leśną ścieżką. Ścieżki ekologiczne biegną na zachód do twierdzy Vulchanovo Kale i na południowy wschód w stronę twierdzy Maslen Nos. Bułgarskie źródła nie zgadzają się co do wielkości kompleksu ani co do tego, czy pierwsze wykopaliska były w 2002, czy w 2003 roku; co do skał nie spiera się nikt.