Monaster Basarbovo

Warte objazdu

Pomieszczenia wykute w skale około trzydziestu pięciu metrów nad rzeką Rusenski Lom, dostępne kamiennymi schodami, z cerkwią, celami i źródłem wewnątrz skały. To jedyny wciąż użytkowany skalny monaster w kraju, i to całkowicie zmienia charakter wizyty: to żywy dom, a nie wykopalisko. Dziesięć minut od drogi na południe od Ruse, otwarty codziennie.

Opis

Tło

Monaster sięga korzeniami Drugiego Carstwa Bułgarskiego i należał do dużo większego kompleksu hezychastycznych cel rozciągniętych wzdłuż kanionu rzeki Lom. Po raz pierwszy pojawia się na piśmie w piętnastowiecznym osmańskim rejestrze podatkowym, co jest typowym sposobem, w jaki takie miejsca wypływają na powierzchnię — jako pojedynczy wiersz w księdze rachunkowej.

Jego patronem jest Dymitr Basarbowski, pasterz z leżącej poniżej wsi, który żył jako pustelnik w tych skałach i zmarł w 1685 roku. Jego relikwie zabrano na północ podczas wojny rosyjsko-tureckiej w latach 70. XVIII wieku i od tamtej pory znajdują się w cerkwi Świętych Konstantyna i Heleny w Bukareszcie — monaster nosi więc imię świętego, który jest gdzie indziej, a przyjeżdżający tu Rumuni znają to imię z domu. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 26 października.

Miejsce to wskrzeszono w 1937 roku i wpisano na listę zabytków w 1978, a przez większość swojej nowożytnej historii utrzymywane było zwykle przez jednego mnicha naraz. Nową cerkiew Przemienienia Pańskiego rozpoczęto budować w 2005 roku. Schody wspinające się po ścianie skały to element, który zapada w pamięć najbardziej; pomieszczenia za nimi są małe, niskie i wciąż użytkowane.