Atliman

Warte objazdu

Atliman to zamknięta północna zatoka w Kiten, osłonięta cyplem Urdoviza i na tyle płytka, że dzieci mogą wejść daleko w wodę. Jeszcze w pamięci żyjących było to czynne nabrzeże, z którego do połowy lat trzydziestych XX wieku wywożono węgiel i drewno. Parasol i leżak kosztują około 3,50 €, czyli połowę tego, co w Sozopolu.

Opis

Tło

Nazwa jest turecka i znaczy zatoka ogiera. Osłona, dzięki której jest to dobra plaża, czyniła z niej też używalny port: nabrzeże Atliman przeładowywało węgiel i drewno i miało najwięcej pracy mniej więcej do 1935 roku, zanim handel przejął port w Tsarevo. Nic z tego nie jest dziś widoczne.

Sam Kiten jest młody. Rodziny trackich uchodźców z Fazanovo zaczęły osiedlać się po zachodniej stronie półwyspu Urdoviza w 1932 roku; miejscowość przyjęła nazwę Kiten w 1937 roku, w 1981 roku została włączona do Primorsko jako dzielnica, po 1990 roku znów się oddzieliła, a w 2009 roku otrzymała status miasta. Na cyplu między dwiema zatokami są pozostałości twierdzy Urdoviza, badanej wykopaliskowo od 2012 roku, z bramą, dwiema wieżami strażniczymi i schodkowym podejściem.

Dla przyjezdnego wybór jest między dwiema plażami Kitenu. Atliman na północy to ta zamknięta: spokojna, płytka, ciepła i pełna rodzin już o dziesiątej rano. Plaża południowa, którą ogranicza rzeka Kitenska, jest większa i bardziej otwarta — to tam się idzie, żeby popływać, a nie pomoczyć nogi. Obie są plażami koncesyjnymi o umiarkowanych stawkach i obie mają ratowników. Żadna nie ma Błękitnej Flagi. Poza sezonem Kiten pustoszeje całkowicie, a w pierwszym tygodniu października zamykają się okiennice.