Twierdza Asenowa

Warte objazdu

Z samej twierdzy przetrwało niewiele poza jej położeniem, i to jest właśnie sedno sprawy: wapienny cypel nad wąwozem Chepelarska, pod którym biegnie droga na południe, w stronę Morza Egejskiego. Jedynym stojącym do dziś budynkiem jest cerkiew — dwupiętrowa, z kwadratową wieżą i fragmentami średniowiecznych malowideł. Od parkingu prowadzi tam krótkie, strome podejście, a dziesięć minut dalej tą samą doliną leży monaster w Bachkovie.

Opis

Tło

Skałę ufortyfikowano na długo przed Asenowcami. Jedenastowieczny akt fundacyjny monasteru w Bachkovie wymienia w tym miejscu osadę zwaną Petrich, a sam cypel ma kształt, o jakim marzy każdy inżynier wojskowy — urwiska z trzech stron i tylko jedno możliwe podejście. Sławę twierdzy przyniosła inskrypcja z 1231 roku, wykuta w murze w ośmiu wierszach, upamiętniająca odbudowę za panowania Iwana Asena II. Powstała rok po jego zwycięstwie pod Klokotnitsą, w chwili gdy Bułgaria była najsilniejszym mocarstwem w regionie, a Cesarstwo Łacińskie w Konstantynopolu już nie.

Mury zniszczały w ciągu kolejnych stuleci, a to, co przetrwało, to cerkiew pod wezwaniem Matki Bożej Petryckiej. Uczeni spierają się co do jej datowania, a większość umieszcza ją w dwunastym lub trzynastym wieku; jest niezwykła jak na ten region: jedna nawa nad dolną kondygnacją, szeroki narteks i kwadratowa wieża, całość bardziej pionowa niż cokolwiek innego w okolicy. Wewnątrz zachowały się ślady średniowiecznych malowideł.

W praktyce zwiedzanie to krótkie podejście od parkingu, a potem dowolnie długi czas na skale. Najlepsza pora to późne popołudnie — wąwóz wypełnia się wtedy cieniem, a cerkiew wciąż jest oświetlona — i większość odwiedzających łączy to miejsce z leżącym dziesięć minut dalej na południe Bachkovem.