Arkutino

Warte objazdu

Arkutino to przybrzeżne bagno słodkowodne za polem wydm, pełne dzikich białych grzybieni i ocenione jako obszar w doskonałym stanie ekologicznym. Od 1992 roku wchodzi w skład rezerwatu ścisłego Ropotamo, co oznacza, że obowiązują tu ostre zasady: trzymać się wyznaczonych ścieżek, nie rozpalać ognisk, nie biwakować i nie leżeć na piasku. Przyjeżdża się tu popatrzeć na grzybienie i wydmy, a pływać jedzie gdzie indziej.

Opis

Tło

Nazwa znaczy „niedźwiedzie bagno”. Do 1992 roku był to osobny rezerwat, potem wchłonęło go powiększone Ropotamo, a jego z górą dziewięćdziesiąt hektarów bagna, szuwarów i wydm podlega dziś pełnemu reżimowi rezerwatu ścisłego. Do rzadkich roślin należą tu salwinia pływająca i lilia nadmorska; ludzie przyjeżdżają jednak po grzybienie, a w dobrym czerwcu powierzchnia bagna znika pod nimi.

Na wodach zatoki leży wyspa św. Tomasza, jeden hektar skały nazywany też Wyspą Wężową, włączony do rezerwatu w tym samym czasie. Nie przybija się do niej.

Drugim powodem, żeby tu przyjechać — i powodem do ostrożności — jest pole wydm między bagnem a morzem. Bułgarskie wydmy nadmorskie zabudowywano w tempie, które kosztowało kraj większość z nich, a ten układ jest jednym z lepiej zachowanych. W granicach rezerwatu plan ochrony nakazuje trzymanie się wyznaczonych ścieżek i wprost zakazuje plażowania. Sama plaża, na północnym krańcu, zdaje się leżeć tuż poza granicą i ma Błękitną Flagę — i to tam ludzie się kąpią. Różnicę robi jakieś dwieście metrów piasku, których nie widać w terenie, więc bezpieczna zasada brzmi: nie wchodzić na wydmy i korzystać z zejścia na plażę. Jest tu centrum informacyjne rezerwatu, czynne po wcześniejszej rezerwacji.