Antheia

Warte objazdu

Antheia była jedną z niewielkich greckich osad rozrzuconych wzdłuż Zatoki Burgaskiej w orbicie Apollonii i figuruje w tym przewodniku dla kompletności, a nie dla samej wizyty. Nic tu nie jest odkopane, nic nie jest pokazane i nic nie jest oznaczone. Kto idzie tym odcinkiem brzegu, ten po niej chodzi; tyle i tylko tyle można uczciwie obiecać.

Opis

Tło

Milezyjska kolonia w Apollonii nie stała samotnie. Wzdłuż zatoki rozsiane były mniejsze osady i kotwicowiska obsługujące ten sam handel — drewno i miedź ze Strandzha, zboże z niziny trackiej, sól z północnego brzegu — a ich nazwy dotarły do nas przez starożytnych geografów, nie przez wykopaliska. Antheia jest jedną z tych nazw.

W terenie oznacza to nadmorskie stanowisko zidentyfikowane przez badaczy i nigdy nieprzekopane. Na obszarze gminy Sozopol takich miejsc są dziesiątki: antyczny kompleks na przylądku Akra, wczesnobizantyjska cerkiew w wydmach Akladi, osada neolityczna w Akladi Chairi, twierdza Hrisosotira, trackie stanowiska na Medni Rid. Kilka jest ogrodzonych. Większość to trawa.

Pożytek, jaki może z tego wyciągnąć zwiedzający, polega na nastawieniu oczekiwań wobec całego wybrzeża. Archeologia Zatoki Burgaskiej jest wyjątkowo bogata i niemal w całości niezaprezentowana, a materiał, który wydobyto, trafił do dwóch muzeów — w Burgas i w Sozopolu. Warto pójść do nich, a potem iść brzegiem, wiedząc, co jest pod nim. Kto chce ruin, w których da się stanąć, ma do wyboru południowy mur w Sozopolu, wieżę Foros w Kraymorie, Deultum w Debelt i Rusokastro — a w zupełnie innej klasie Nesebyr.