Φυσικό πάρκο Βιτόσα

Αξίζει μια παράκαμψη

Ανακηρύχθηκε το 1934, πράγμα που το κάνει το παλαιότερο πάρκο του είδους του στη χερσόνησο, και σήμερα είναι 27.079 εκτάρια βουνού που αρχίζουν εκεί όπου σταματά το τελευταίο λεωφορείο της πόλης. Είναι επίσης η πιο πολυεπισκέψιμη προστατευόμενη περιοχή της Βουλγαρίας, οπότε δεν είναι άγρια φύση. Ελάτε καθημερινή αν τη θέλετε ήσυχη, και διαβάστε τους κανόνες των αποθεμάτων πριν περπατήσετε — το ένα από τα δύο είναι εντελώς απαγορευμένο.

Ιστορία

Ιστορικό

Η ώθηση ήρθε από την Ένωση για την Προστασία της Γηγενούς Φύσης. Ένα πρωτόκολλο δασικού συμβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 1933 και ένα υπουργικό διάταγμα τον επόμενο χρόνο δημιούργησαν εθνικό πάρκο 6.410 εκταρίων σε τρία μέρη: ένα απόθεμα κωνοφόρων 759,9 εκταρίων, ένα απόθεμα τύρφης 166 εκταρίων, και τα υπόλοιπα. Την ίδια δεκαετία το κράτος έχτισε τον δρόμο από το Ντραγκαλέβτσι ως το Αλέκο, άνοιξε είκοσι δύο χιλιόμετρα μονοπατιών, σημάδεψε διαδρομή σκι από το Τσέρνι Βραχ, έβαλε παγκάκια για πεντακόσιους ανθρώπους και έχτισε εννέα ορεινά καταφύγια. Η σύγχρονη βουλγαρική υπαίθρια αναψυχή σε μεγάλο βαθμό εφευρέθηκε εδώ, σκόπιμα, από διοικητικούς υπαλλήλους.

Τα όρια μετά κινήθηκαν για εξήντα χρόνια, συρρικνώνονταν για να χωρέσει η βοσκή, επεκτείνονταν πάλι με μεταγενέστερα διατάγματα, και έφτασαν στα σημερινά 27.079 εκτάρια τον Φεβρουάριο του 1991.

Τα δύο φυσικά αποθέματα αξίζει να τα καταλάβετε. Το Μπίστριτσκο Μπράνιστε, στην ανατολική πλαγιά, προστατεύει παλιές ερυθρελάτες και μπορεί να διασχιστεί από σημασμένα μονοπάτια. Το Τόρφενο Μπράνιστε, που ανακηρύχθηκε το 1935 και είναι σήμερα 784 εκτάρια τυρφώνα στα 1.800 μέτρα περίπου, είναι εντελώς κλειστό: η τύρφη έχει βάθος μεταξύ 0,6 και 2 μέτρων, ηλικία χίλια ως χίλια πεντακόσια χρόνια, μεγαλώνει περίπου ένα χιλιοστό τον χρόνο, φιλοξενεί πάνω από τριακόσια βρύα και πεντακόσια φύκη, και λειτουργεί ως το σφουγγάρι που τροφοδοτεί το νερό της πόλης. Παρά τις πίστες σκι και την κίνηση, το πάρκο εξακολουθεί να φιλοξενεί 138 ενδημικά είδη ασπόνδυλων και ογδόντα πέντε λειψανικά, δεκαοκτώ από τα οποία αρκτοαλπικοί επιζώντες της τελευταίας παγετώδους περιόδου.