Βίχρεν

Αξίζει μια παράκαμψη

Η τρίτη ψηλότερη κορυφή της Βαλκανικής χερσονήσου και το υψηλό σημείο του Πιρίν, με πρόσβαση από κόκκινο μονοπάτι που ξεκινά από τη χίζα Βίχρεν (ορεινό καταφύγιο, συνήθως με προσωπικό το καλοκαίρι) και περνά τη σέλα Κάμπατα. Περίπου τρεις ώρες ανηφόρα για τους περισσότερους, δύο ως δυόμισι πίσω, συν όσα περάσετε στην κορυφή: πείτε έξι ώρες από καταφύγιο σε καταφύγιο. Καμία τεχνική αναρρίχηση στην κανονική καλοκαιρινή διαδρομή, αλλά το τελευταίο κομμάτι είναι σπασμένος βράχος και βγαίνουν τα χέρια. Το βόρειο τοίχωμα, ιδωμένο από τη σέλα, είναι η εικόνα για την οποία ήρθατε.

Ιστορία

Ιστορικό

Το Βίχρεν είναι μάρμαρο, και αυτό είναι το μεγαλύτερο μέρος όσων χρειάζεται να ξέρετε γι' αυτό. Η ζώνη μαρμάρου στο βόρειο Πιρίν αποσαθρώνεται σε χλωμό, απότομο, ατίθασο βράχο, και η βόρεια όψη του βουνού πέφτει αρκετές εκατοντάδες μέτρα στο παγετώδες κοίλωμα της Καζάνα από κάτω — ένα από τα ελάχιστα πραγματικά αλπικά τοιχώματα της Βουλγαρίας. Από το Μπάνσκο όλο αυτό φαίνεται σαν λευκή σφήνα πάνω από την πόλη, που είναι ένας από τους λόγους που η κορυφή έχει τόση κίνηση τον Αύγουστο.

Η τυπική ανάβαση ξεκινά από το καταφύγιο Βίχρεν, λίγο κάτω από τα 2.000 μ., δεκαέξι χιλιόμετρα από το Μπάνσκο με στενό ελικοειδή ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Στην υψηλή σεζόν τα οχήματα σταματούν χαμηλότερα από το καταφύγιο στη μέση της ημέρας και ένα μικρό λεωφορείο ανεβάζει από τον χώρο στάθμευσης Σιλιγκάρνικα· υπάρχει επίσης δημοτικό λεωφορείο από το Μπάνσκο λίγες φορές την ημέρα. Από το καταφύγιο τα κόκκινα σημάδια ανεβαίνουν στη σέλα Κάμπατα και μετά στρίβουν πάνω στη ράχη, με ένα τελευταίο κομμάτι σκαρφαλώματος σε ασταθείς ογκόλιθους. Οι τρεις ώρες είναι δίκαιη εκτίμηση για κάποιον που περπατά τακτικά. Υπολογίστε περισσότερες αν όχι.

Η άλλη γραμμή, πάνω από τη ράχη Τζαμτζίεφ, είναι πιο σύντομη, πολύ πιο εκτεθειμένη και σε άλλη κατηγορία — εκείνη δεν είναι πεζοπορία. Εκτός της καρδιάς του καλοκαιριού και οι δύο διαδρομές κρατούν χιόνι και πάγο στο πάνω τμήμα, και εκεί είναι που πάνε στραβά τα πράγματα. Το σύννεφο μαζεύεται πάνω από την κορυφογραμμή τα περισσότερα καλοκαιρινά απογεύματα, και μαζεύεται γρήγορα.