Σπήλαιο Ουχλόβιτσα

Αξίζει μια παράκαμψη

Η Ουχλόβιτσα είναι το δυσκολότερο από τα επισκέψιμα σπήλαια της Ροδόπης και το πιο ήσυχο ακριβώς γι' αυτό: ένας δασικός δρόμος πάνω από τη Μογκίλιτσα, και μετά 180 σκαλιά ανηφόρα μέσα στα δέντρα πριν καν φτάσετε στην πόρτα. Μέσα υπάρχουν περίπου 330 μ. διαδρόμων σε πολλά επίπεδα, ενωμένων με μεταλλικές σκάλες, που καταλήγουν σε λεκάνες οι οποίες γεμίζουν την άνοιξη. Η είσοδος γίνεται μόνο με ξεναγό, ακριβώς την ώρα, και μια ομάδα κάτω από τέσσερα άτομα πληρώνει πάγιο ελάχιστο ποσό.

Ιστορία

Ιστορικό

Το σπήλαιο ανοίγει σε βράχο στη θέση Σίνιτε Βίροβε, λίγα χιλιόμετρα πάνω από τη Μογκίλιτσα στα βαθιά νότια της Ροδόπης, αρκετά κοντά στα ελληνικά σύνορα ώστε αυτή να ήταν απαγορευμένη ζώνη σε ζωντανή ακόμη μνήμη. Είναι κατακόρυφο σπήλαιο και όχι οριζόντιο: η διαδρομή ανεβαίνει και κατεβαίνει μέσα από θαλάμους σε διαφορετικά επίπεδα, συνδεδεμένους με μεταλλικές σκάλες, και το νερό που το διαμόρφωσε δουλεύει ακόμη. Καταρράκτες τρέχουν στους τοίχους, εντονότεροι τον χειμώνα, και οι κάτω θάλαμοι έχουν μικρές λίμνες που γεμίζουν νωρίς την άνοιξη και αδειάζουν αργότερα μέσα στη χρονιά.

Αυτό που θα δείτε εξαρτάται λοιπόν πολύ από το πότε θα έρθετε. Στα τέλη του καλοκαιριού οι λιμνούλες μπορεί να είναι άδειες και οι καταρράκτες να έχουν μείνει σε μια σταλαγματιά. Τον Φεβρουάριο οι σχηματισμοί είναι στα καλύτερά τους και ο δρόμος ως εκεί στα χειρότερά του.

Ο τρόπος λειτουργίας αξίζει να είναι γνωστός πριν οδηγήσετε ως εκεί. Η είσοδος γίνεται μόνο με ξεναγό, ακριβώς την ώρα, και η ξενάγηση είναι στα βουλγαρικά εκτός αν έχετε κανονίσει διαφορετικά από πριν. Το καλοκαίρι το σπήλαιο ανοίγει καθημερινά· από τον Οκτώβριο ως τον Απρίλιο είναι κλειστό Δευτέρα και Τρίτη, και η τελευταία ομάδα μπαίνει στις τέσσερις. Μια ομάδα κάτω από τέσσερα άτομα πληρώνει πάγιο ποσό αντί για κατ' άτομο, πράγμα που κάνει τη μοναχική επίσκεψη δυσανάλογα ακριβή. Η διαδρομή από τον Σμόλιαν, μέσω Σμίλιαν και πάνω από τη Μογκίλιτσα, παίρνει σχεδόν μία ώρα σε στενό ορεινό δρόμο.