Τσάρεβο

Αξίζει μια παράκαμψη

Η τελευταία πόλη με κάποιο μέγεθος πριν από τα τουρκικά σύνορα, σε ένα ακρωτήρι ανάμεσα σε δύο κάβους, με λιμάνι που εγκαινίασε ο τσάρος Μπόρις Γ΄ το 1937 και έναν δήμο που μετρά δεκαέξι παραλίες με συνολικά πάνω από εννέα χιλιόμετρα άμμου. Είναι η πρακτική βάση για τον βαθύ νότο: η Αράπια και η Νεστινάρκα στο κατώφλι, το Σινεμόρετς και το Σιλιστάρ μισή ώρα πιο πέρα, και η Στράντζα από πίσω.

Ιστορία

Ιστορικό

Η πόλη έχει αλλάξει όνομα τέσσερις φορές. Ήταν Βασιλικό, που αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Άραβα γεωγράφο αλ-Ιντρίσι το 1153 και το περιγράφει ο Εβλιγιά Τσελεμπί το 1662· κάηκε το 1882 και προσαρτήθηκε στη Βουλγαρία με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβριο του 1913. Υπουργική απόφαση του Αυγούστου 1934 την έκανε Τσάρεβο, από τον τσάρο Μπόρις Γ΄, που πλήρωσε το λιμάνι. Διάταγμα του 1950 τη μετονόμασε σε Μιτσούριν, από τον Σοβιετικό φυτοβελτιωτή. Το παλιό όνομα επέστρεψε το 1991.

Ο ναός της Κοιμήσεως στέκεται στο ψήλωμα της παλιάς συνοικίας του Βασιλικού, πάνω από τον κόλπο. Είναι πέτρινος, όχι το ξύλινο κτίσμα που κάποιες φορές περιγράφεται, χτισμένος γύρω στο 1810 πάνω σε παλαιότερο ναό και με τη σημερινή του μορφή από το 1895 — τρίκλιτη ψευδοβασιλική με μία αψίδα, που φυλάει εικόνες ζωγραφισμένες μεταξύ 1797 και 1805 από τον Ιωάννη Ζωγράφο από το Αχτόπολ. Ένα κτίριο του 16ου ή 17ου αιώνα που ανασκάφηκε ανατολικά του ίσως ήταν το τελωνείο του Βασιλικού.

Το λιμάνι άνοιξε την πρώτη Αυγούστου 1937 και ήταν τότε το τρίτο μεγαλύτερο της Βουλγαρίας. Αυτή τη στιγμή είναι εργοτάξιο: το αλιευτικό λιμάνι ξαναχτίζεται με ευρωπαϊκό πρόγραμμα αλιείας, χωρίς δημοσιευμένη ημερομηνία ολοκλήρωσης. Δύο πράγματα για τα οποία πρέπει να σχεδιάσετε. Ο παραλιακός δρόμος μέσα από την πόλη περνά από μια στενή τοξωτή γέφυρα, περιορισμένη σε μία λωρίδα με φανάρι· και ο δήμος έχει δηλώσει ότι δεν θα εφαρμόσει ζώνες ελεγχόμενης στάθμευσης, προσφέροντας αντ' αυτού δωρεάν χώρους στάθμευσης στην περιφέρεια.