Θρακικός τάφος Οστρούσα

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο κεντρικός θάλαμος εδώ σκαλίστηκε από έναν ογκόλιθο βάρους περίπου εξήντα τόνων, και σκεπάστηκε με έναν δεύτερο μονόλιθο λαξευμένο εξωτερικά σαν στέγη ελληνικού ναού. Η κάτω όψη εκείνης της στέγης χωρίζεται σε φατνώματα, καθένα ζωγραφισμένο. Είναι στάση είκοσι λεπτών στον κύκλο των τάφων του Καζανλάκ, και η μηχανική είναι εξίσου αξιοσημείωτη με τη ζωγραφική.

Ιστορία

Ιστορικό

Η Οστρούσα ανασκάφηκε το 1993, κάτω από τύμβο ύψους πάνω από δεκαοκτώ μέτρα, στη ζώνη των τύμβων ανάμεσα στη Σίπκα και το Κραν που ονομάζεται Κοιλάδα των Θρακών Βασιλέων. Αυτό που βγήκε δεν ήταν ένας μόνο θάλαμος αλλά ένα συγκρότημα έξι δωματίων σε περίπου εκατό τετραγωνικά μέτρα, χτισμένο στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. — την περίοδο που η οδρυσική αριστοκρατία ήταν στα πλουσιότερα και πιο εξελληνισμένα της.

Το κεντρικό στοιχείο είναι ένας θάλαμος-σαρκοφάγος λαξευμένος από έναν μονόλιθο, σφραγισμένος από μια δεύτερη πέτρα δουλεμένη εξωτερικά σε δίρριχτη στέγη και κεραμίδια ελληνικού ναού. Η μετακίνηση και η κατεργασία πέτρας αυτής της κλίμακας τον 4ο αιώνα π.Χ., πάνω σε πλαγιά, είναι το κομμάτι που σταματά τον κόσμο. Η εσωτερική όψη του λίθου της στέγης είναι διαμορφωμένη ως φατνωματική οροφή, με κάθε φάτνωμα ζωγραφισμένο με πορτρέτα, ανθρώπινες σκηνές, ζώα σε πάλη, φυτά και γεωμετρική διακόσμηση.

Μεγάλο μέρος αυτής της ζωγραφικής έχει χαθεί. Αυτό που σώζεται καλύτερα είναι ένα μικρό κεφάλι γυναίκας με μακριά καστανά μαλλιά, χρυσά σκουλαρίκια και περιδέραιο, δουλεμένο με μια λεπτότητα που ανήκει στον ίδιο κόσμο με τις τοιχογραφίες του Καζανλάκ λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα. Έχει μελετηθεί εντατικά ακριβώς επειδή τόσο λίγη ελληνιστική ζωγραφική σε αυτή την κλίμακα σώζεται οπουδήποτε. Πηγαίνετε ξέροντας ότι ο θάλαμος είναι μικρός και το φως χαμηλό· αυτό για το οποίο βρίσκεστε εκεί είναι ένα πρόσωπο και μία πολύ μεγάλη πέτρα.