Θρακικός τάφος του Σβέσταρι

Αξίζει μια παράκαμψη

Δέκα καρυάτιδες σε έξεργο ανάγλυφο, μισή γυναίκα και μισή φυτό, που κρατούν ακόμη την αρχική τους ώχρα και το μπλε τους — ιδέα που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού στη θρακική αρχιτεκτονική. Ο θάλαμος είναι μικρός και μένετε μέσα λίγο, σε ομάδα, πίσω από κιγκλίδωμα. Ελάτε στο ίδιο ταξίδι με τον τεκέ Ντεμίρ Μπαμπά, αλλιώς είναι πολύς δρόμος για είκοσι λεπτά.

Ιστορία

Ιστορικό

Κάτω από τον Τύμβο Επτά της ανατολικής νεκρόπολης στο Σμποριάνοβο, που άνοιξε το 1982, βρίσκεται τάφος του πρώτου τετάρτου του 3ου αιώνα π.Χ.: ένας διάδρομος και τρεις ασβεστολιθικοί θάλαμοι με καμαρωτή στέγαση, με ιωνικούς ημικίονες και ζωφόρο από στυλιζαρισμένα βουκράνια και γιρλάντες.

Οι καρυάτιδες είναι αυτό που τον κάνει μοναδικό. Δέκα γυναικείες μορφές στέκονται στον τοίχο του ταφικού θαλάμου, με τα χέρια υψωμένα προς την οροφή, και το ένδυμά τους ανοίγει προς τα κάτω σε ανεστραμμένο ανθέμιο, έτσι ώστε κάθε γυναίκα να γίνεται φυτό από τη μέση και κάτω. Πάνω τους σώζονται ώχρα, καφέ, μπλε, κόκκινο και λιλά. Ψηλότερα, μια ζωγραφισμένη λουνέτα δείχνει έναν ιππέα να στεφανώνεται από θεά. Τίποτα ανάλογο δεν έχει βρεθεί σε θρακικό έδαφος, και η επικρατούσα υπόθεση είναι ότι πρόκειται για τον τάφο ενός Γέτη βασιλιά — ο Δρομιχαίτης είναι ο συνήθης υποψήφιος — θαμμένου μαζί με σύζυγο που ήταν κόρη του Λυσιμάχου.

Αυτό που επισκέπτεστε είναι ένα προστατευτικό κέλυφος από σκυρόδεμα κάτω από αναστηλωμένο τύμβο, οπότε η προσέγγιση δεν έχει τίποτα το ρομαντικό. Μέσα, το κλίμα ρυθμίζεται σε πρότυπο που έχει θέσει το ινστιτούτο μνημείων, γι' αυτό και οι ομάδες είναι μικρές, με ορισμένη ώρα και με συνοδό. Δίνονται καλύμματα παπουτσιών και οι φωτογραφικές μηχανές μένουν στην τσάντα. Ο υπόλοιπος χώρος του Σμποριάνοβο — καμιά σαρανταριά τύμβοι, η θέση της γετικής πρωτεύουσας, το αλεβιτικό ιερό στον τεκέ Ντεμίρ Μπαμπά — είναι ανοιχτός και ελεύθερος για περιπλάνηση, και ελάχιστα εξηγημένος.