Ο Ναός-Μνημείο της Γεννήσεως του Χριστού (Σίπκα)

Αξίζει μια παράκαμψη

Χτίστηκε μεταξύ 1885 και 1902 για τους Ρώσους στρατιώτες και τους Βούλγαρους εθελοντές που σκοτώθηκαν στον πόλεμο του 1877–78, σε ένα σκόπιμα μοσχοβίτικο ύφος του 17ου αιώνα που μοιάζει εισαγόμενο επειδή είναι. Οι καμπάνες χύθηκαν εν μέρει από κάλυκες φυσιγγίων μαζεμένους από τα πεδία των μαχών εκεί πάνω. Η κρύπτη φυλάει τους νεκρούς. Τριάντα λεπτά, και το χρυσό πάνω στη δασωμένη πλαγιά είναι η φωτογραφία που τραβούν όλοι.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο ναός βρίσκεται στην πόλη Σίπκα, στη νότια προσέγγιση του περάσματος όπου έγιναν οι μάχες, και συλλήφθηκε ως μνημείο και όχι ως ενοριακός ναός. Η κατασκευή κράτησε από το 1885 ως το 1902, σε σχέδιο του Αντόνι Τομίσκο στο ύφος της ρωσικής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα, με τον Αλεξάντρ Πομεράντσεφ να διευθύνει το έργο. Ρωσικά χρήματα και Ρώσοι αρχιτέκτονες παρήγαγαν ένα ρωσικό κτίριο σε μια βουλγαρική πλαγιά, που είναι ακριβώς η σχέση για την οποία μιλάει το μνημείο.

Οι λεπτομέρειες είναι εκεί όπου προσγειώνεται. Το καμπαναριό φτάνει τα 53 μέτρα· οι καμπάνες χύθηκαν με μέταλλο από κάλυκες φυσιγγίων που μαζεύτηκαν στα πεδία των μαχών, και η μεγαλύτερη ζυγίζει γύρω στους δώδεκα τόνους. Μαρμάρινες πλάκες στο εσωτερικό φέρουν τα ονόματα μονάδων και νεκρών. Κάτω από τον ναό μια κρύπτη φυλάει πέτρινες σαρκοφάγους με τα λείψανα ανδρών που σκοτώθηκαν στην υπεράσπιση του περάσματος και στις μάχες γύρω από τη Σίπκα και το Σέινοβο.

Αξίζει να είμαστε σαφείς για το τι είναι αυτός ο ναός και γιατί οι Βούλγαροι τον αντιμετωπίζουν έτσι. Ο πόλεμος του 1877–78 τερμάτισε πέντε αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας και δημιούργησε βουλγαρικό κράτος· περίπου ένα τέταρτο του εκατομμυρίου άνθρωποι πέθαναν σε αυτόν, από όλες τις πλευρές. Η ευγνωμοσύνη προς τη Ρωσία που εκφράζουν αυτοί οι τρούλοι είναι γνήσια, υπήρξε πολιτικά χρήσιμη σε αρκετές μεταγενέστερες κυβερνήσεις, και παραμένει ζωντανό ζήτημα στη βουλγαρική πολιτική μέχρι σήμερα. Μπορείτε να κρατάτε και τα τρία αυτά δεδομένα ταυτόχρονα ενώ στέκεστε στον περίβολο.