Στράντζα

Αξίζει μια παράκαμψη

Η Στράντζα δεν είναι εντυπωσιακή και δεν προσπαθεί να είναι: στρογγυλεμένοι δασωμένοι λόφοι αρκετά κάτω από τα χίλια μέτρα, που τρέχουν από την πεδιάδα του Μπουργκάς ως πέρα από τα τουρκικά σύνορα. Αυτό που έχει αντ' αυτού είναι η ερημιά, ένα δρυοδάσος με υπόροφο που ανήκει σε μια θερμότερη εποχή, και μια δική της οικοδομική παράδοση στα χωριά. Σχεδόν όλη η βουλγαρική πλευρά βρίσκεται μέσα στο φυσικό πάρκο, και εκεί είναι οι σημασμένες διαδρομές.

Ιστορία

Ιστορικό

Η οροσειρά καλύπτει κάπου δέκα χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα ανάμεσα στη θρακική πεδιάδα και τη θάλασσα, και το μεγαλύτερο μέρος της είναι στην Τουρκία. Το ψηλότερο σημείο, το Μαχιά Νταγί στα 1.031 μέτρα, βρίσκεται στην τουρκική πλευρά· το ψηλότερο έδαφος στη Βουλγαρία είναι το Γκολιάμο Γκράντιστε στα 710 μέτρα, πράγμα που σας λέει τι είδους βουνό είναι αυτό — ένα μακρύ, χαμηλό, δασωμένο ύψωμα και όχι μια σειρά από κορυφές.

Η Βελέκα τη στραγγίζει προς τη θάλασσα στο Σινεμόρετς μετά από 147 χιλιόμετρα· η Ρεζόφσκα, 112 χιλιομέτρων, είναι το σύνορο σε όλο της το μήκος. Ανάμεσα στα δύο ποτάμια το εσωτερικό είναι δάσος και εγκαταλειμμένα βοσκοτόπια με ελάχιστους ανθρώπους μέσα του: το Μάλκο Τάρνοβο είναι η μόνη πόλη με κάποιο μέγεθος, και το Μπράσλιαν διατηρείται ως αρχιτεκτονικός διατηρητέος οικισμός.

Η Στράντζα ήταν κλειστή παραμεθόρια ζώνη για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, και ακριβώς γι' αυτό το δάσος είναι ακόμη εκεί. Αυτό εξηγεί και όσα λείπουν: ένας κεντρικός δρόμος που μπαίνει από το Μπουργκάς, λίγα μέρη για φαγητό, και κινητό σήμα που πάει κι έρχεται. Αντιμετωπίστε τη Ρεζόφσκα ως διεθνές σύνορο και όχι ως όχθη ποταμού, και έχετε μαζί σας περισσότερο νερό απ' όσο νομίζετε ότι χρειάζεστε — υπάρχει λίγη σκιά στους χωματόδρομους της ράχης και τα ρέματα δεν είναι αξιόπιστα από τον Αύγουστο.