Φυσικό πάρκο Στράντζα

Αξίζει μια παράκαμψη

Χίλια τετραγωνικά χιλιόμετρα δρυοδάσους με αειθαλή υπόροφο που δεν επιβιώνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, και τον κρατά ζωντανό η θάλασσα. Είναι επίσης η πιο άδεια γωνιά της χώρας — δεκαεννέα χωριά, δύο μικρές πόλεις και περίπου επτά χιλιάδες άνθρωποι όλοι μαζί. Ελάτε την άνοιξη, όταν ανθίζει το ροδόδεντρο, ή στο Μπάλγκαρι τη νύχτα της 3ης Ιουνίου για τον χορό πάνω στη φωτιά, που εξακολουθεί να είναι το αληθινό πράγμα και όχι παράσταση.

Ιστορία

Ιστορικό

Κηρύχθηκε τον Ιανουάριο του 1995 και καλύπτει 1.161 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου το ένα τοις εκατό της Βουλγαρίας: η Στράντζα είναι η μεγαλύτερη προστατευόμενη έκταση της χώρας. Περίπου τα τέσσερα πέμπτα είναι φυλλοβόλο δάσος και κάπου το ένα τρίτο αυτού είναι παλιό δάσος. Αυτό που φέρνει τους βοτανικούς είναι η δαφνοειδής βλάστηση κάτω από τις βελανιδιές — ποντιακό ροδόδεντρο, καυκάσιο βακκίνιο, και δεκάδες υπολειμματικά είδη που κράτησαν εδώ όταν κρύωσε η υπόλοιπη ήπειρος. Έχουν καταγραφεί κάπου πάνω από εξήντα υπολειμματικά και πενήντα ενδημικά φυτά.

Μέσα στο πάρκο βρίσκονται πέντε αποθέματα, ανάμεσά τους η Σιλκόσια, που προστατεύτηκε το 1931 και είναι το παλαιότερο της Βουλγαρίας. Η Βελέκα τρέχει 147 χιλιόμετρα ως τη θάλασσα στο Σινεμόρετς· η Ρεζόφσκα, 112 χιλιομέτρων, είναι το τουρκικό σύνορο σε όλη τη διαδρομή της. Ανάμεσα στα δύο, το εσωτερικό είναι δάσος και εγκαταλειμμένα βοσκοτόπια, με το Μάλκο Τάρνοβο τη μόνη πόλη με κάποιο μέγεθος.

Το νεστινάρστβο, ο ξυπόλητος χορός πάνω στα αναμμένα κάρβουνα τη γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, τελείται στο Μπάλγκαρι στις 3 Ιουνίου και βρίσκεται στον κατάλογο άυλης κληρονομιάς της UNESCO από το 2009. Πρακτικά, περιμένετε χωματόδρομους, λίγα πρατήρια καυσίμων και ασταθές σήμα. Τα παραθαλάσσια χωριά γεμίζουν τον Αύγουστο· το εσωτερικό μένει άδειο όλο τον χρόνο, και αυτό ακριβώς είναι το νόημά του.