Νησί του Αγίου Πέτρου (Σβέτι Πέταρ)

Αξίζει μια παράκαμψη

Ένα χαμηλό νησάκι λίγες εκατοντάδες μέτρα ανοιχτά από τη Σωζόπολη, δίπλα στο πολύ μεγαλύτερο νησί του Αγίου Ιωάννη και με το ίδιο καθεστώς προστασίας. Δεν υπάρχει τίποτα πάνω του και τίποτα να κάνετε εκεί· μετράει ως μέρος της μοναδικής βουλγαρικής ομάδας νησιών με θαλασσοπούλια, και είναι αυτό που βρίσκεται στο πρώτο πλάνο κάθε φωτογραφίας που τραβιέται από τα βόρεια βράχια της παλιάς πόλης.

Ιστορία

Ιστορικό

Το νησί του Αγίου Ιωάννη και το νησί του Αγίου Πέτρου κηρύχθηκαν μαζί προστατευόμενος τόπος το 1993, με την έκταση να αναθεωρείται αργότερα σε λίγο πάνω από τριάντα εκτάρια. Ο σκοπός είναι τα πουλιά: εδώ βρίσκεται ο κύριος βουλγαρικός σταθμός αναπαραγωγής για γλάρους και θαλασσοκόρακες σε βράχους ανοιχτής θάλασσας, και πάνω από εβδομήντα είδη έχουν καταγραφεί στα δύο νησιά.

Οι περιορισμοί είναι στενότεροι απ' όσο υποθέτουν οι περισσότεροι. Η δόμηση, η λατόμηση, η δάσωση με ξένα είδη και η πρόκληση ζημιάς στους βράχους απαγορεύονται ρητά. Το κυνήγι, το ψάρεμα και η αρχαιολογική ανασκαφή απαγορεύονται κατά την περίοδο αναπαραγωγής, από την πρώτη Απριλίου ως τις τριάντα Ιουλίου. Υπάρχει επίσης ειδική απαγόρευση απομάκρυνσης των κουνελιών των νησιών από το νησί του Αγίου Ιωάννη. Αυτό που δεν περιέχει η απόφαση είναι οποιαδήποτε απαγόρευση αποβίβασης, και γι' αυτό τα σκάφη της Σωζόπολης μπορούν να βγάζουν κόσμο στο μεγαλύτερο νησί.

Το ίδιο το νησί του Αγίου Πέτρου είναι πολύ μικρό και πολύ απότομο για να αξίζει αποβίβαση, και δεν προσφέρεται καμία. Από τη βάρκα βλέπετε το σχήμα του ζεύγους και τις αποικίες των γλάρων· από την πόλη βλέπετε τα νησάκια να κλείνουν τον κόλπο στον βορρά. Αν θέλετε τα πουλιά και όχι την αρχαιολογία, βγείτε το πρωί και όχι με την εκδρομή του ηλιοβασιλέματος, και πάρτε κιάλια: τα πελαγικά είδη που κάνουν τον τόπο σημαντικό βρίσκονται συνήθως πάνω στο νερό και όχι στον βράχο.