Νησί του Αγίου Κηρύκου

Αξίζει μια παράκαμψη

Το νησί ακριβώς απέναντι από την παλιά πόλη ήταν εκεί όπου στεκόταν ο ναός του Απόλλωνα και το χάλκινο άγαλμα των δεκατριών μέτρων. Αργότερα πήρε τη βουλγαρική σχολή αλιέων, μετά εξήντα χρόνια ως ναυτική βάση, και εξακολουθεί να μην είναι ανοιχτό. Ένας κυματοθραύστης χτισμένος τη δεκαετία του 1920 το ενώνει με τη χερσόνησο, οπότε μπορείτε να περπατήσετε ως το φράγμα και να κοιτάξετε· αυτό, προς το παρόν, είναι όλο.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο Γάλλος πρόξενος Αλεξάντρ Ντεγκράν έσκαψε εδώ το 1904 και βρήκε τα θεμέλια τριών ναών, έναν μνημειώδη βωμό, μια δεξαμενή και ανατολικοελληνική και αττική κεραμική του 7ου ως 2ου αιώνα π.Χ. Οι ανασκαφές ξανάρχισαν το 2009 και πρόσθεσαν μια τρίκογχη βασιλική του ύστερου 4ου αιώνα μ.Χ. με δεκάδες τάφους του 5ου ως 7ου αιώνα γύρω της. Το νησί είναι περίπου οκτώ και ένα τέταρτο εκτάρια.

Η νεότερη ιστορία του είναι παράξενη. Ένας νόμος του 1924 και ένα διάταγμα υπογεγραμμένο από τον τσάρο Μπόρις Γ΄ δημιούργησαν εδώ σχολή αλιέων· το κτίριο ανεγέρθηκε σε σχέδιο του Στογιάν Νικόλοφ, και η πρώτη τάξη ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1930. Ο ποιητής Νικόλα Βαπτσάροφ ήταν ανάμεσα στους μαθητές της εκείνη τη χρονιά. Ένας κυματοθραύστης διακοσίων πενήντα μέτρων χτίστηκε το 1926 και το 1927 για να συνδέσει το νησί με την πόλη. Από το 1945 ως το 2005 όλος ο χώρος ήταν ναυτική βάση και κανένας πολίτης δεν πάτησε το πόδι του εκεί.

Από τότε το συζητούν αντί να το ανοίγουν. Η κυριότητα μεταβιβάστηκε στην κρατική λιμενική εταιρεία τον Ιανουάριο του 2026 και η απόφαση ανατράπηκε τον Απρίλιο, επιστρέφοντάς το στο Υπουργείο Πολιτισμού· εργασίες ανακαίνισης ξεκίνησαν στα τέλη του 2025. Ο φάρος δεν λειτουργεί και τα κτίρια είναι σε κακή κατάσταση. Μη σχεδιάσετε επίσκεψη — περπατήστε στον κυματοθραύστη από τη μαρίνα όσο σας επιτρέπεται, δείτε το σχήμα του πράγματος, και διαβάστε τα υπόλοιπα στο Αρχαιολογικό Μουσείο.