Νησί της Αγίας Αναστασίας

Αξίζει μια παράκαμψη

Η διαδρομή είναι το μισό νόημα — τριάντα ως σαράντα λεπτά μέσα στον κόλπο του Μπουργκάς προς ένα και μόνο εκτάριο ηφαιστειακού βράχου που κουβαλά μια εκκλησία, έναν φάρο, ένα εστιατόριο και πέντε δωμάτια για επισκέπτες. Το μουσείο αφηγείται την παράξενη σταδιοδρομία του νησιού: μεσαιωνική μονή, πολιτική φυλακή από το 1923, νησί Μπολσεβίκ επί κομμουνισμού. Τα σκάφη εκτελούν δρομολόγια τους ζεστούς μήνες, ακυρώνουν με κακοκαιρία και γεμίζουν στην καρδιά του καλοκαιριού.

Ιστορία

Ιστορικό

Μια μονή αφιερωμένη στην Αγία Αναστασία στεκόταν εδώ σε όλον τον Μεσαίωνα και ξαναχτίστηκε τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Η μοναστική ζωή τελείωσε το 1923, όταν το κράτος μετέτρεψε το νησί σε φυλακή. Το 1925 σαράντα τρεις πολιτικοί κρατούμενοι με επικεφαλής τον Τεοχάρ Μπακαρτζίεφ άρπαξαν μια βάρκα, ξέφυγαν και έφτασαν στη Σοβιετική Ένωση — το επεισόδιο που αξιοποιεί περισσότερο το μουσείο, με βιντεοεγκαταστάσεις αντί για βιτρίνες.

Μετά το 1945 το νησί μετονομάστηκε σε Μπολσεβίκ και κράτησε αυτό το όνομα για δεκαετίες. Το παλιό όνομα επέστρεψε, τα κτίρια αποκαταστάθηκαν, και σήμερα λειτουργεί ως μικρό δημοτικό αξιοθέατο: εκκλησία, φάρος, έκθεση, εστιατόριο και δύο ξενώνες με πέντε δωμάτια συνολικά για όποιον θέλει να μείνει πίσω για τη νύχτα.

Τα σκάφη φεύγουν από τη Μαγκαζία 1 στον Θαλάσσιο Σταθμό, όχι από τη γέφυρα στον Θαλάσσιο Κήπο, και η διαδρομή παίρνει περίπου μισή ώρα. Μια κανονική επίσκεψη σάς αφήνει περίπου δύο ώρες στη στεριά, που είναι γενναιόδωρο για ένα εκτάριο, αν και συνήθως μπορείτε να κανονίσετε να μείνετε περισσότερο. Το νησί είναι εκτεθειμένο και δεν υπάρχει αξιόλογο καταφύγιο στη βόλτα γύρω από την περίμετρο, οπότε ένα καπέλο τον Αύγουστο και ένα αντιανεμικό τον Οκτώβριο είναι εξίσου λογικά.