Φυσικό απόθεμα Σρεμπάρνα

Αξίζει μια παράκαμψη

Ελάτε την άνοιξη, όταν οι πελεκάνοι φωλιάζουν και οι καλαμιώνες είναι θορυβώδεις από πριν την ανατολή. Υπάρχει μονοπάτι στην όχθη και ένα μουσείο φυσικής ιστορίας· φέρτε κιάλια και μην περιμένετε πολλή σκιά. Η αποικία έχει αραιώσει άσχημα τα τελευταία χρόνια και βρίσκεται αρκετά μακριά μέσα στο νερό, οπότε θεωρήστε μια καθαρή παρατήρηση θέμα τύχης και όχι το σχέδιό σας.

Ιστορία

Ιστορικό

Η Σρεμπάρνα είναι μια ρηχή λίμνη γλυκού νερού ένα χιλιόμετρο νότια του Δούναβη και δεκαέξι δυτικά της Σιλίστρα, ακριβώς κάτω από τη Via Pontica — τον μεταναστευτικό διάδρομο που διοχετεύει τα πουλιά ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική. Εκατόν εβδομήντα τρία είδη έχουν καταγραφεί εδώ, περίπου εκατό από αυτά φωλιάζουν, και η λίμνη έχει τους μεγαλύτερους πληθυσμούς φωλιάσματος της Βουλγαρίας σε λαγγόνα, βαλτόπαπια και θαλασσαετό. Είναι φυσικό απόθεμα από το 1948, υγρότοπος Ραμσάρ από το 1975 και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1983.

Βρίσκεται επίσης σε δυσκολία για το μεγαλύτερο μέρος αυτού του διαστήματος. Ένα ανάχωμα έκοψε τη λίμνη από το ποτάμι το 1949 και το υδατικό καθεστώς δεν ανέκαμψε ποτέ· η UNESCO έβαλε τη Σρεμπάρνα στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε Κίνδυνο το 1992 και τη διέγραψε από αυτόν μόλις το 2003, αφού κατασκευάστηκε δίαυλος που άφησε την ανοιξιάτικη πλημμύρα να ξαναμπεί. Σε όλο το καλοκαίρι του 2026 το απόθεμα αντλούσε ξανά νερό από τον Δούναβη υπό κηρυγμένη τοπική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με εκατομμύρια κυβικά μέτρα να μετακινούνται ώστε να μην πέσει κι άλλο η στάθμη της λίμνης.

Οι πελεκάνοι είναι ο λόγος που έρχεστε και η απογοήτευση. Η αποικία έχει αραιώσει άσχημα — οι καταμετρήσεις των τελευταίων ετών έχουν πέσει σε λίγες δεκάδες ζευγάρια, και η Σρεμπάρνα δεν είναι πια η μεγαλύτερη αποικία της χώρας. Τρεις σημασμένες διαδρομές κάνουν τον γύρο της λίμνης, η μεγαλύτερη περίπου εξίμισι χιλιόμετρα, με έναν πύργο παρατήρησης και παρατηρητήρια. Θα ακούτε και πάλι πολύ περισσότερα απ' όσα θα βλέπετε.