Σίνιτε Καμάνι

Αξίζει μια παράκαμψη

Ένα φυσικό πάρκο λίγο πάνω από 11.000 εκτάρια που υψώνεται κατευθείαν από την πλάτη του Σλίβεν, με εναέριο αναβατήρα που σας ανεβάζει σχεδόν 600 μ. ως τα λιβάδια της Καραντίλα σε περίπου είκοσι λεπτά. Ψηλότερα υπάρχουν δάση δρυός και οξιάς, ρυάκια, σπήλαια και ένα σύνολο από βραχώδεις σχηματισμούς με ονόματα, ανάμεσά τους η Χαλκάτα, το Δαχτυλίδι. Πηγαίνετε αργά μέσα στην ημέρα: το χρώμα από το οποίο πήρε το όνομά του ο τόπος χρειάζεται χαμηλό φως.

Ιστορία

Ιστορικό

Το βουνό του Σλίβεν είναι το τελευταίο σημαντικό μπλοκ της Στάρα Πλανινά πριν η οροσειρά κατέβει προς τη θάλασσα, και τελειώνει σε ένα τείχος από βράχια ακριβώς πάνω από την πόλη. Το πάρκο ανακηρύχθηκε το 1980 για να τα προστατεύσει. Το όνομα σημαίνει Γαλάζιες Πέτρες, και δεν είναι μάρκετινγκ — ο βράχος πράγματι έχει μια γκριζογάλαζη ως ιώδη απόχρωση, που λέγεται ότι είναι η μεγαλύτερη εμφάνιση του είδους της στη χερσόνησο — αλλά το χρώμα εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το φως. Νωρίς, αργά ή με καταχνιά διαβάζεται γαλάζιο. Το μεσημέρι τον Ιούλιο όχι.

Ο αναβατήρας είναι ο λόγος που αυτό είναι ένα εύκολο μισό της ημέρας και όχι μια απαιτητική πεζοπορία. Ξεκινά από την άκρη του Σλίβεν ως την Καραντίλα, περίπου 1.895 μέτρα συρματόσχοινου και σχεδόν 600 μέτρα υψομετρικής διαφοράς, και σας αφήνει κατευθείαν στα ανοιχτά λιβάδια στην κορυφή του πρανούς. Από εκεί σημασμένα μονοπάτια απλώνονται προς τη Χαλκάτα, προς τα σημεία θέας κατά μήκος του χείλους, και κάτω μέσα από οξιά και γαύρο στα φαράγγια.

Η άλλη σύνδεση του Σλίβεν είναι με τους χαϊντούτι, τους ένοπλους παράνομους που δρούσαν σε αυτά τα βουνά στη διάρκεια των οθωμανικών αιώνων και που κατέχουν ιδιαίτερη θέση στην αυτοεικόνα των Βουλγάρων — μισό ληστές, μισό αντίσταση. Η πόλη έβγαλε αρκετούς από τους πιο γνωστούς. Οι βράχοι ήταν το έδαφός τους, και αυτή η σύνδεση είναι ο λόγος που οι ντόπιοι μιλούν για αυτή την πλαγιά όπως μιλούν.