Φρούριο του Σούμεν

Αξίζει μια παράκαμψη

Αυτό ήταν μια ολόκληρη τειχισμένη πόλη και όχι ένα φρουριακό φυλάκιο: έξι ναοί, ακρόπολη, πλακόστρωτοι κεντρικοί δρόμοι και καμιά εικοσαριά δρομάκια που χώριζαν κατοικημένες συνοικίες, πάνω σε ένα αντέρεισμα του οροπεδίου του Σούμεν, με τη σύγχρονη πόλη απλωμένη από κάτω. Καταστράφηκε το 1444 και κανείς δεν ξαναγύρισε, οπότε ολόκληρο το σχέδιο σώζεται. Αργά το απόγευμα είναι η ώρα — το φως έρχεται από την πεδιάδα και τα τείχη παύουν να είναι γκρίζα.

Ιστορία

Ιστορικό

Άνθρωποι ζουν σε αυτόν τον βράχο από την Εποχή του Σιδήρου. Υπήρξε θρακικός οικισμός από τον 5ο αιώνα π.Χ. περίπου, ρωμαϊκοί πύργοι και τείχη τον 2ο ως τον 4ο αιώνα μ.Χ., και βυζαντινή φρουρά στη συνέχεια. Το στρώμα όμως πάνω στο οποίο περπατάτε είναι το ύστερο μεσαιωνικό. Τον 12ο ως τον 14ο αιώνα το Σούμεν ήταν ένα από τα σημαντικά αστικά κέντρα της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, με εσωτερική ακρόπολη, πλήρη περίβολο τειχών, έξι ναούς μέσα τους και έναν ιστό δρόμων αρκετά πυκνό ώστε να διαβάζεται πάνω στο έδαφος.

Έπεσε σε οθωμανικά χέρια το 1388, και έπειτα καταστράφηκε ολοσχερώς το 1444, στις μάχες γύρω από την εκστρατεία του Βλαδισλάου Γ΄ της Πολωνίας που τελείωσε στη Βάρνα. Μετά από αυτό απλώς εγκαταλείφθηκε. Η πόλη ξαναμεγάλωσε κάτω στην πεδιάδα, εκεί όπου είναι το σημερινό Σούμεν, και το φρούριο έμεινε άδειο επί πέντε αιώνες, που είναι και ο μόνος λόγος για τον οποίο το σχέδιό του διαβάζεται σήμερα.

Η ανασκαφή άρχισε το 1957 και ένα μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης έτρεξε στις αρχές της δεκαετίας του 2010. Για αυτή την αποκατάσταση χρειάζεται καθαρό μάτι: σημαντικά τμήματα τειχών και πύργων έχουν ξαναχτιστεί ώστε να έχουν οι επισκέπτες κάτι κατακόρυφο να κοιτάξουν, και δεν είναι πάντα προφανές πού σταματά η μεσαιωνική πέτρα. Το μουσείο του χώρου έχει ευρήματα από εδώ και από τις κοντινές πρωτεύουσες, την Πλίσκα και το Πρέσλαβ. Πάνω σας, στο χείλος του οροπεδίου, στέκεται το μνημείο των Ιδρυτών του βουλγαρικού κράτους, και τα δύο γίνονται συνήθως το ίδιο απόγευμα.