Θαλάσσιος Κήπος

Αξίζει μια παράκαμψη

Το Μπουργκάς κρατά τη βιομηχανία του, το λιμάνι του και τις λίμνες του εκτός οπτικού πεδίου και δίνει τη θάλασσα σε αυτό το ένα μακρύ πάρκο. Εκτείνεται πάνω από πέντε χιλιόμετρα κατά μήκος ενός χαμηλού γκρεμού, και το παλαιότερο τμήμα του προστατεύεται ως έργο αρχιτεκτονικής τοπίου. Ελάτε στις επτά το βράδυ και όχι το μεσημέρι: εδώ περπατά όλη η πόλη, και το ζητούμενο είναι το πλήθος όσο και η φύτευση.

Ιστορία

Ιστορικό

Το έδαφος ανάμεσα στην πόλη και την ακτή ήταν γυμνό και φαγωμένο από τον άνεμο, και τα πρώτα δέντρα μπήκαν σε αυτό τη δεκαετία του 1890. Ο κήπος με τη στενή έννοια χρονολογείται από το 1910, όταν ο δήμος προσέλαβε τον Γκεόργκι Ντούχτεφ, νεαρό κηπουρό εκπαιδευμένο στην Αυστρία που αργότερα διηύθυνε τη Μπορίσοβα Γκραντίνα της Σόφιας. Φύτεψε για την πρωτοτυπία όσο και για την προστασία από τον άνεμο, φέρνοντας είδη από αρκετές ηπείρους, και το αποτέλεσμα είναι λιγότερο δημοτικό πάρκο και περισσότερο μια συλλογή που ξέφυγε από τον επιμελητή της. Καμιά εξακοσαριά στρέμματα σώζονται, και το παλαιότερο τέταρτο φέρει την ιδιότητα του μνημείου τέχνης τοπίου.

Τι υπάρχει μέσα, περπατώντας βόρεια από την οδό Μπογκορίντι: το άνδηρο που οι ντόπιοι λένε στηθαίο, που είναι το σημείο θέασης πάνω από την παραλία και τον κόλπο· δύο σιντριβάνια· το Θαλάσσιο Καζίνο του 1938, τώρα πολιτιστικό κέντρο· η ανοιχτή σκηνή που λέγεται Σαλιγκάρι· το Θερινό Θέατρο· οι θόλοι του περιπτέρου Φλόρα, που φιλοξενεί διεθνή ανθοκομική έκθεση· και προτομές και μνημεία συγγραφέων που διεκδικεί η πόλη, ανάμεσά τους η Πέτια Ντουμπάροβα και ο Χρίστο Φότεφ, και ένα του Πούσκιν στον κεντρικό διάδρομο. Ένας μικρός ζωολογικός κήπος έκλεισε πριν από χρόνια και δεν λείπει σε κανέναν.

Η παραλία βρίσκεται από κάτω σε όλο το μήκος του, με πρόσβαση από ράμπες και σκάλες, και η προβλήτα βγαίνει από τη μέση. Παγωτό, βραστό καλαμπόκι και τουριστικό τρενάκι υπάρχουν σε αφθονία. Υπολογίστε μία ώρα για το παλιό τμήμα, τρεις αν σκοπεύετε να περπατήσετε ως τις αλυκές στο βόρειο άκρο.