Μουσείο Αλατιού Πομόριε

Αξίζει μια παράκαμψη

Το μοναδικό μουσείο στη Βουλγαρία — και, όπως λέει, στην ανατολική Ευρώπη — αφιερωμένο στην παραγωγή αλατιού με ηλιακή εξάτμιση θαλασσινού νερού, και είναι μισό μουσείο και μισό ενεργή αλυκή. Είκοσι στρέμματα δεξαμενών εξάτμισης και κρυστάλλωσης δουλεύονται ακόμη με την αρχαία μέθοδο της Αγχιάλου, και από τον Ιούλιο ως τον Σεπτέμβριο μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη τη διαδικασία. Κοστίζει περίπου 2 €.

Ιστορία

Ιστορικό

Η πόλη αποφάσισε το 1973 να κάνει απόθεμα τις παλιές αλυκές του Πομόριε, και το 1976 βετεράνοι αλατάδες αποκατέστησαν μια σειρά λεκανών κατά το πρότυπο της Αγχιάλου: θαλασσινό νερό μπαίνει από τη μία άκρη και περνά αργά μέσα από μια αλυσίδα ρηχών δεξαμενών καθώς συμπυκνώνεται, και μετά μαζεύεται με τσουγκράνα στο χέρι από την άλλη. Το μουσείο που χτίστηκε γύρω τους άνοιξε στις 7 Σεπτεμβρίου 2002, χρηματοδοτούμενο μέσα από μια σειρά ευρωπαϊκών προγραμμάτων, και είναι μία από τις εκατό εθνικές τουριστικές τοποθεσίες.

Το υπαίθριο μισό είναι το καλό μισό. Είναι η μόνη αλυκή που έχει μείνει μέσα στην πόλη, παράγει πραγματικό αλάτι, η απόδοση εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον καιρό, και όλες οι εργασίες μπορούν να παρακολουθηθούν όλο το καλοκαίρι. Η εσωτερική αίθουσα έχει φωτογραφίες των αρχών του 20ού αιώνα, παλιούς τοπογραφικούς χάρτες, ομοιώματα, τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν οι αλατάδες, και αντίγραφα οθωμανικών εγγράφων του 15ου ως 19ου αιώνα.

Υπάρχει επίσης ένα τμήμα για την άλμη, το πυκνό υπόλειμμα που μένει όταν έχει κρυσταλλώσει το αλάτι, από την οποία η Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών ανέπτυξε τα φαρμακευτικά και καλλυντικά σκευάσματα που πωλούνται στο ταμείο. Αυτός είναι ο σύνδεσμος με το υπόλοιπο Πομόριε: η ίδια λιμνοθάλασσα που παράγει το αλάτι παράγει και τη λάσπη που χρησιμοποιούν τα σανατόρια της πόλης εδώ και έναν αιώνα. Το μουσείο στέκεται στη στενή λωρίδα ανάμεσα στη λίμνη και τις αλυκές, πίσω από το γήπεδο, και το κέντρο επισκεπτών της λίμνης είναι δίπλα· συνδυαστικό εισιτήριο και για τα δύο κοστίζει περίπου 3 €.