Σπήλαιο Σάεβα Ντούπκα

Αξίζει μια παράκαμψη

Πέντε θάλαμοι σε περίπου διακόσια μέτρα στοάς, φωτισμένοι από το 1967 και ξαναφωτισμένοι το 2004, με μία αίθουσα — τη Χαραμάνα — της οποίας η ακουστική έχει χρησιμοποιηθεί για πραγματικές παραστάσεις και όχι ως ατάκα σε φυλλάδιο. Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από τον αυτοκινητόδρομο Χέμους, κοντά στο χωριό Μπρέστνιτσα, πράγμα που το κάνει την ευκολότερη στάση σε σπήλαιο ανάμεσα στη Σόφια και τον βορρά. Πάρτε κάτι να ρίξετε πάνω σας.

Ιστορία

Ιστορικό

Το όνομα αποδίδεται σε δύο αδελφούς, τον Σέγιου και τον Σάε, που λέγεται ότι κρύφτηκαν εδώ επί οθωμανικής κυριαρχίας· η ανασκαφή έχει δείξει ότι το σπήλαιο χρησιμοποιούνταν ήδη από τα ρωμαϊκά χρόνια. Οι αίθουσες έχουν ονόματα με τον απλό τρόπο που συνήθως έχουν τα βουλγαρικά σπήλαια: Κούπενα, ο θάλαμος της εισόδου· Σρουτίστετο, η κατάρρευση· η Χαραμάνα, που ο κόσμος τη λέει αίθουσα συναυλιών· Κόσμος, από έναν σταλαγμίτη που μοιάζει με πύραυλο· και Μπέλια Ζάμακ, το Λευκό Κάστρο, ο σχηματισμός που καταλήγει σε κάθε φωτογραφία του μέρους.

Η ακουστική είναι το χαρακτηριστικό που το ξεχωρίζει και έχει χρησιμοποιηθεί σοβαρά — έχουν τραγουδήσει εκεί κάτω τόσο Βούλγαροι τραγουδιστές όσο και χορωδίες από αλλού. Τα υπόλοιπα είναι ένα αξιοπρεπές, καλά φωτισμένο, σύντομο επισκέψιμο σπήλαιο, που μετά από λίγες ώρες στον αυτοκινητόδρομο είναι ακριβώς αρκετό.

Μετράει επίσης ως τόπος νυχτερίδων: οκτώ είδη το χρησιμοποιούν εποχικά, αρκετά από αυτά ευρωπαϊκές προτεραιότητες διατήρησης, ανάμεσά τους ο τρανορινόλοφος και ο μικρορινόλοφος.