Κοιλάδα των Ρόδων

Αξίζει μια παράκαμψη

Η μακριά κοιλάδα ανάμεσα στη Στάρα Πλανινά και τη Σρέντνα Γκορά καλλιεργεί το ελαιοφόρο τριαντάφυλλο της Δαμασκού, και από αυτό η Βουλγαρία δίνει μεγάλο μέρος του παγκόσμιου ροδέλαιου. Για περίπου τρεις εβδομάδες από τα μέσα Μαΐου τα χωράφια γεμίζουν συλλέκτες πριν από το πρωινό και μυρίζει όλη η κοιλάδα. Τον υπόλοιπο χρόνο εδώ είναι συνηθισμένη γεωργική γη και οι ταξιδιωτικοί οδηγοί σάς παραπλανούν.

Ιστορία

Ιστορικό

Η κοιλάδα εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά για κάπου ενενήντα χιλιόμετρα, προφυλαγμένη ανάμεσα σε δύο οροσειρές, με το Καζανλάκ στο κέντρο της και το Κάρλοβο στο δυτικό της άκρο. Ο συνδυασμός ήπιων χειμώνων, υψηλής υγρασίας και αμμώδους εδάφους ταιριάζει στη Rosa damascena, και η καλλιέργεια ρόδων εδώ είναι οργανωμένη ως βιομηχανία από τον 18ο αιώνα. Το προϊόν είναι το ροδέλαιο — το αιθέριο έλαιο — και χρειάζονται κάπου τρεις τόνοι πετάλων για ένα μόνο κιλό του, γι' αυτό και τιμολογείται όπως τιμολογείται. Οι περισσότερες εκτιμήσεις τοποθετούν το μερίδιο της Βουλγαρίας στην παγκόσμια παραγωγή αρκετά πάνω από το μισό.

Η συγκομιδή είναι όλο το θέαμα. Τα άνθη μαζεύονται στο χέρι από το πρώτο φως περίπου, γιατί η συγκέντρωση του ελαίου είναι η υψηλότερη όσο έχουν πάνω τους τη δροσιά και πέφτει μόλις ανέβει για τα καλά ο ήλιος· ως τις εννιά ή τις δέκα οι συλλέκτες έχουν σταματήσει. Τα πέταλα φεύγουν σε σακιά κατευθείαν για τα αποστακτήρια, που πρέπει να τα επεξεργαστούν μέσα σε λίγες ώρες. Το Καζανλάκ κάνει τη γιορτή του ρόδου στις αρχές Ιουνίου, με στεφανωμένη βασίλισσα των ρόδων και αρκετή οργανωμένη λαογραφία, και έχει πολύ κόσμο.

Η τίμια επιφύλαξη: ελάτε τον Αύγουστο και θα διασχίσετε μια απολύτως ευχάριστη αγροτική κοιλάδα αναρωτώμενοι γιατί γίνεται τόση φασαρία. Τα τριαντάφυλλα είναι χαμηλοί θάμνοι σε σειρές· χωρίς άνθη, είναι φυτοφράχτης. Πρόκειται για μέρος με σεζόν τριών εβδομάδων, και τον υπόλοιπο χρόνο ο λόγος να βρίσκεστε εδώ είναι οι θρακικοί τάφοι του Καζανλάκ και όχι τα χωράφια.