Πανόραμα του Πλέβεν

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο Νικολάι Οβέτσκιν και άλλοι δώδεκα Ρώσοι και Βούλγαροι ζωγράφοι παρήγαγαν έναν καμβά 115 μέτρων περιμέτρου και 15 μέτρων ύψους, με πλαστικό προσκήνιο που χώνεται μέσα του, και εγκαινιάστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1977 — εκατό χρόνια ακριβώς από την ημέρα που παραδόθηκε ο Οσμάν Πασάς. Στέκεται στο πάρκο Σκόμπελεφ, πάνω στο ίδιο το έδαφος, δίπλα στο οχύρωμα Κοβάνλακ. Ανελκυστήρες σας ανεβάζουν σε εξέδρες στη στέγη με θέα στα οχυρώματα και στη Νεκρή Κοιλάδα.

Ιστορία

Ιστορικό

Η πολιορκία του Πλέβεν κράτησε πέντε μήνες το 1877 και ήταν ο άξονας του ρωσοτουρκικού πολέμου. Τρεις έφοδοι στην πόλη απέτυχαν με τεράστιο κόστος πριν ένας αποκλεισμός την εξαντλήσει από την πείνα· ο Οσμάν Πασάς παραδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου. Το Πλέβεν έχει χτίσει από τότε κάπου διακόσια μνημεία για τους Ρώσους, Ρουμάνους και Βούλγαρους νεκρούς, και αυτό είναι το μεγαλύτερο από αυτά.

Μέσα υπάρχουν τέσσερις χώροι. Μια εισαγωγική αίθουσα στήνει τον πόλεμο· το ίδιο το πανόραμα δείχνει την τρίτη έφοδο της 11ης–12ης Σεπτεμβρίου· ένα διόραμα δίνει τις τελευταίες μάχες της 10ης Δεκεμβρίου· μια καταληκτική αίθουσα καλύπτει τη συνθηκολόγηση και τη χειμερινή διάβαση της οροσειράς των Βαλκανίων. Το ζωγραφικό μέρος είναι έργο ομάδας δεκατριών με επικεφαλής τον Οβέτσκιν του στρατιωτικού εργαστηρίου Γκρέκοφ στη Μόσχα, και η ραφή ανάμεσα στον καμβά και στο πλαστικό προσκήνιο είναι πραγματικά δύσκολο να εντοπιστεί από την εξέδρα θέασης, που είναι όλο το κόλπο ενός πανοράματος.

Το κτίριο, των Ίβο Πέτροφ και Πλάμενα Τσάτσεβα, δεν είναι διακριτικό. Ο τύμπανος φαίνεται να στηρίζεται σε τέσσερις ξιφολόγχες, που φέρουν τέσσερις οριζόντιους δακτυλίους: τρεις για τις τρεις εφόδους, και έναν τέταρτο δουλεμένο ως ζωφόρο για την πολιορκία. Δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι ήρθαν τα πρώτα τρία χρόνια. Παραμένει αυτό που φαντάζονται οι περισσότεροι Βούλγαροι όταν ακούνε τη λέξη Πλέβεν.