Πιρίν

Αξίζει μια παράκαμψη

Η Ρίλα είναι ψηλότερη· η Πιρίν είναι πιο απότομη. Ογδόντα χιλιόμετρα κορυφογραμμής από βορρά προς νότο, με τις δύο ψηλότερες κορυφές — το Βίχρεν στα 2.914 μ. και το Κουτέλο αμέσως πίσω του — στριμωγμένες στο βόρειο άκρο, εκεί όπου το πέτρωμα γίνεται μάρμαρο και τα τοιχώματα σχεδόν κατακόρυφα. Το μεγαλύτερο μέρος της οροσειράς είναι εθνικό πάρκο, στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1983. Το Μπάνσκο είναι η συνηθισμένη βάση. Το μάρμαρο είναι καρστικό: καταπίνει το νερό, και μεγάλα τμήματα της ψηλής κορυφογραμμής δεν έχουν καθόλου πηγές.

Ιστορία

Ιστορικό

Η Πιρίν εκτείνεται περίπου ογδόντα χιλιόμετρα από τον αυχένα Πρέντελ στον βορρά, εκεί όπου συναντά τη Ρίλα, προς τα ελληνικά σύνορα, και είναι στενή — σαράντα χιλιόμετρα στο πλατύτερο σημείο, συχνά πολύ λιγότερο. Το βόρειο τρίτο είναι το κομμάτι που εννοούν οι άνθρωποι όταν λένε Πιρίν. Εδώ ο γρανίτης δίνει τη θέση του σε μια ζώνη μαρμάρου, και το μάρμαρο διαβρώνεται σε σχήματα που κάνουν την οροσειρά να μοιάζει, από το Μπάνσκο, περισσότερο με μικρή αλπική αλυσίδα παρά με οτιδήποτε άλλο στη χώρα: κοφτερές ράχες, σάρες από λευκό χαλίκι, τοιχώματα που πέφτουν αρκετές εκατοντάδες μέτρα χωρίς ούτε ένα πλάτωμα.

Το εθνικό πάρκο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των ψηλών εδαφών και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1983, με επέκταση που προστέθηκε το 2010. Έχει περίπου 118 παγετώδεις λίμνες, από τις οποίες η Πόποβο, στη μέση της οροσειράς, είναι η μεγαλύτερη και η βαθύτερη. Δύο περιοχές αφέθηκαν σκόπιμα εκτός της εγγραφής: οι ζώνες σκι πάνω από το Μπάνσκο και το Ντομπρίνιστε. Αυτές οι εξαιρέσεις είναι αντικείμενο μιας μακράς διαμάχης ανάμεσα στο βουλγαρικό κράτος, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και την Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, η οποία έχει ζητήσει επανειλημμένα να συγκρατηθεί η ανάπτυξη των αναβατήρων. Τα σημάδια της τα βλέπετε στην ανηφόρα με το αυτοκίνητο.

Η πρακτική συνέπεια όλου αυτού του μαρμάρου είναι η ξηρασία. Το καρστ κατεβάζει τη βροχή κατευθείαν στο βάθος, και στις ψηλές ράχες ανάμεσα στις χίζες (ορεινά καταφύγια, συνήθως με προσωπικό το καλοκαίρι) μπορεί να μην υπάρχει τίποτα να πιείτε για ώρες. Γεμίστε νερό στο καταφύγιο, και θεωρήστε ότι κάθε καλοκαιρινό απόγευμα πάνω από τα 2.500 μ. είναι πιθανό να τελειώσει με καταιγίδα.