
Πέτροβα Νίβα
Петрова нива
Αξίζει μια παράκαμψη
Τις τελευταίες ημέρες του Ιουνίου 1903 περισσότεροι από τριακόσιοι αντιπρόσωποι συναντήθηκαν σε ένα ξέφωτο ψηλά στη Στράντζα και συμφώνησαν το σχέδιο της εξέγερσης που ξέσπασε τη γιορτή της Μεταμορφώσεως εκείνον τον Αύγουστο. Το ξέφωτο είναι σήμερα μνημειακό συγκρότημα, με μνημείο του 1958, παρεκκλήσι-οστεοφυλάκιο του 2003 και μια μικρή έκθεση, και στέκεται σε ένα από τα ωραιότερα σημεία θέας του βουνού. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ιστορία
Ιστορικό
Το συνέδριο της επαναστατικής περιφέρειας της Αδριανούπολης άνοιξε στις είκοσι οκτώ Ιουνίου 1903 στις δύο το μεσημέρι, με πρόεδρο τον Βασίλ Πάσκοφ, και συνεδρίασε τρεις ημέρες. Έδωσε τη στρατιωτική διοίκηση στον Μιχαήλ Γκερτζίκοφ και όρισε την εξέγερση για τα τέλη Ιουλίου· κηρύχθηκε στις δεκαεννέα Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως, γι' αυτό και λέγεται εξέγερση του Πρεομπραζένιε. Η δημοκρατία που εγκατέστησε για λίγο στη Στράντζα κράτησε λίγες εβδομάδες.
Το μνημείο εγκαινιάστηκε στις δεκαέξι Αυγούστου 1958 και τα οστά του βοεβόδα Γκεόργκι Κοντόλοφ είναι ενταφιασμένα σε αυτό. Για την εκατονταετηρίδα, το 2003, χτίστηκε δίπλα του παρεκκλήσι-οστεοφυλάκιο αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή. Στον χώρο υπάρχει μουσειακή έκθεση με φωτογραφίες και έγγραφα, που λειτουργεί ως παράρτημα του μουσείου του Μάλκο Τάρνοβο.
Πρακτικά: βρίσκεται κοντά στο χωριό Στοΐλοβο, η είσοδος είναι ελεύθερη, και είναι απίθανο να έχει προσωπικό εκτός καλοκαιριού, οπότε τηλεφωνήστε στο μουσείο του Μάλκο Τάρνοβο αν η έκθεση σάς ενδιαφέρει. Οι επίσημες πηγές δίνουν την απόσταση από το Μάλκο Τάρνοβο ως είκοσι, τριάντα δύο και τριάντα τέσσερα χιλιόμετρα, και καμία τους δεν περιγράφει τον δρόμο, οπότε υπολογίστε περισσότερο χρόνο απ' όσο περιμένετε. Εθνική τελετή μνήμης γίνεται εδώ ένα Σάββατο του Αυγούστου κάθε χρόνο — η ημερομηνία αλλάζει, οπότε ρωτήστε επιτόπου. Πηγαίνετε για τη θέα ακόμη κι αν η ιστορία δεν σας λέει τίποτα: ολόκληρη η δασωμένη λεκάνη της πάνω Στράντζα ανοίγεται από κάτω.
Τι είναι αυτό το είδος τόπου
Μνημείο
Η Βουλγαρία πολέμησε τέσσερις πολέμους μέσα σε τριάντα ένα χρόνια — δύο βαλκανικούς και τους δύο παγκόσμιους — και σχεδόν κάθε χωριό κουβαλά μια πέτρα με κατάλογο ονομάτων που είναι συχνά μεγάλο μέρος των αντρών που είχε. Τα μεταγενέστερα μνημεία της σοσιαλιστικής περιόδου είναι χωριστό και πιο αμφισβητούμενο στρώμα· αρκετά έχουν ξαναβαφτεί, μετακινηθεί ή αφαιρεθεί εν μέρει μετά το 1989.
Φωτογραφίες




Από πού προέρχονται οι πληροφορίες
Σχετικά και πηγές
Τελευταίος έλεγχος 17 Σεπ 2026
Οι περιγραφές, οι προτάσεις και τα κείμενα του ηχητικού οδηγού γράφτηκαν για αυτόν τον οδηγό.
Αναφορά προβλήματος