Η εστία των νεστινάρων

Αξίζει μια παράκαμψη

Το νεστινάρστβο — ο ξυπόλητος χορός πάνω στα κάρβουνα, με τις εικόνες των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στα χέρια — εγγράφηκε στην UNESCO το 2009 και επιβιώνει ως ζωντανό έθιμο σε ένα ακριβώς χωριό. Το Μπάλγκαρι έχει περίπου εκατό κατοίκους και στις 3 και 4 Ιουνίου έχει χιλιάδες. Η εστία είναι εδώ. Κάθε άλλη μέρα του χρόνου είναι ένας κύκλος στάχτης σε ένα χωριό χωρίς μαγαζί.

Ιστορία

Ιστορικό

Η εγγραφή της UNESCO είναι συγκεκριμένη: νεστινάρστβο, μηνύματα από το παρελθόν, το πανηγύρι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο χωριό Μπάλγκαρι. Σημειώνει ότι το έθιμο τελούνταν κάποτε σε περίπου τριάντα βουλγαρικά και ελληνικά χωριά της περιοχής και σήμερα επιβιώνει σε αυτό το ένα, και ότι χιλιάδες άνθρωποι γεμίζουν το χωριό γι' αυτό, ανάμεσά τους τα τελευταία χρόνια πολλοί Έλληνες που συμμετέχουν.

Η μορφή της ημέρας, από το ίδιο το πρόγραμμα του δήμου, αξίζει να είναι γνωστή, επειδή οι επισκέπτες την μπερδεύουν συστηματικά. Στις 3 Ιουνίου γίνεται παραδοσιακή τελετή το πρωί, ταινίες και φωτογραφική έκθεση στο κέντρο πληροφόρησης όλο το απόγευμα, λαογραφικό πρόγραμμα στις έξι, η επίσημη έναρξη στις εφτάμισι, και ο ίδιος ο χορός πάνω στη φωτιά γύρω στις εννιάμισι, μέσα στο σκοτάδι. Στις 4 Ιουνίου γίνεται λιτανεία με τις εικόνες στις δέκα το πρωί, προς το αγίασμα και το εξωκλήσι της Αγίας Ελένης, με νταούλι και γκάιντα. Το κονάκι δίπλα στην πηγή του χωριού είναι εκεί όπου αρχίζουν και τελειώνουν οι γιορτές και όπου φυλάσσεται το ιερό νταούλι.

Μια διάκριση να την κρατήσετε. Το περπάτημα στη φωτιά σερβίρεται ως ψυχαγωγία με το δείπνο σε παραθαλάσσια ξενοδοχεία σε όλη αυτή την ακτή. Αυτό δεν είναι νεστινάρστβο: το έθιμο είναι δεμένο με μία ημερομηνία, δύο αγίους, έναν συγκεκριμένο ρυθμό νταουλιού και έναν συγκεκριμένο χορό, και ανήκει σε μια κοινότητα πιστών. Αυτό που μπορείτε να δείτε στο Μπάλγκαρι είναι το αληθινό. Αυτό που μπορείτε να δείτε με ένα λαογραφικό δείπνο στο Σάνι Μπιτς είναι άνθρωποι που περπατούν πάνω σε κάρβουνα.