Εθνικό Μουσείο Μεταφορών

Αξίζει μια παράκαμψη

Η γραμμή Ρούσε–Βάρνα του 1866 ήταν ο πρώτος σιδηρόδρομος σε βουλγαρικό έδαφος, και αυτό ήταν το τέρμα της στο Ρούσε, χτισμένο την ίδια χρονιά. Μέσα και στον περίβολο: πάνω από δέκα ατμομηχανές, ανάμεσά τους μία κατασκευασμένη στην Αγγλία το 1868, τα σαλόνια-βαγόνια του Φερδινάνδου και του Μπόρις Γ΄, και το βαγόνι που χρησιμοποιούσε ο Οθωμανός σουλτάνος στις περιοδείες του. Ελάτε για τα αντικείμενα. Η παρουσίαση έχει παραμεληθεί επί δεκαετίες και φαίνεται.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο σιδηρόδρομος Ρούσε–Βάρνα χτίστηκε με ξένα κεφάλαια και ξένη πίεση προς την οθωμανική κυβέρνηση, και συνέδεσε τον Δούναβη με τη Μαύρη Θάλασσα διασχίζοντας την επαρχία — πράγμα που σήμαινε ότι για ένα διάστημα το Ρούσε ήταν το σημείο όπου έφτανε η Ευρώπη σε αυτό το κομμάτι του κόσμου. Το κτίριο του σταθμού, σχεδιασμένο από τους αδελφούς Μπάρκλεϊ, λειτούργησε ώσπου άνοιξε νέος σταθμός διαλογής το 1954 και ορίστηκε εθνικό μουσείο σιδηροδρομικών μεταφορών και επικοινωνιών το 1966, για τα εκατό χρόνια της γραμμής.

Η εσωτερική έκθεση καλύπτει την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου και τη σύνδεσή του με τη ναυσιπλοΐα του Δούναβη. Έξω βρίσκεται το κομμάτι για το οποίο έρχεται πραγματικά ο κόσμος: οι ατμομηχανές, και τα βασιλικά σαλόνια-βαγόνια, που είναι ασυνήθιστα πλήρη. Αρκετές βουλγαρικές ταινίες δανείστηκαν το τροχαίο υλικό, όπως και το ρωσοβουλγαρικό «Τουρκικό Γκαμπί».

Η ειλικρινής επιφύλαξη είναι η κατάσταση. Το τροχαίο υλικό στέκεται στο ύπαιθρο λίγες εκατοντάδες μέτρα από το ποτάμι, και η υγρασία δουλεύει πάνω του εδώ και πολύ καιρό. Παράπονα για την έλλειψη συντήρησης πάνε πίσω τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Αυτό είναι μέρος αυτού που βλέπετε, και είναι ο λόγος να πάτε τώρα και όχι αργότερα.