Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας

Αξίζει μια παράκαμψη

Δύο ιστορίες σε ένα κτίριο. Στη θέση αυτή βρισκόταν το κονάκι του Οθωμανού διοικητή, όπου κρατήθηκε ο Βασίλ Λέφσκι και όπου συνεδρίασε το δικαστήριο που τον καταδίκασε σε θάνατο τον χειμώνα του 1872–73· από το 1880 ξαναχτίστηκε ως κατοικία του πρώτου ηγεμόνα της Βουλγαρίας. Ελάτε για τα δωμάτια όσο και για την τέχνη, και να ξέρετε ότι αυτή η πτέρυγα φιλοξενεί μόνο περιοδικές εκθέσεις.

Ιστορία

Ιστορικό

Κονάκι στεκόταν εδώ από τον 16ο αιώνα, κάηκε το 1816 και αντικαταστάθηκε· ήταν το διοικητικό κέντρο της οθωμανικής Σόφιας και το μέρος όπου τελείωσε η δίκη του Λέφσκι. Μετά την Απελευθέρωση, ο ηγεμόνας Αλέξανδρος του Μπάτενμπεργκ ανέθεσε στον Βιεννέζο αρχιτέκτονα Βίκτορ Ρούμπελμαγερ να μετατρέψει ό,τι είχε απομείνει σε ανάκτορο, κρατώντας τα παλιά πέτρινα θεμέλια και μέρος της κύριας πρόσοψης. Άνοιξε στις 26 Δεκεμβρίου 1882. Ο Φερδινάνδος πρόσθεσε βορειοανατολική πτέρυγα μεταξύ 1894 και 1896, σε σχέδια του Φρίντριχ Γκρίνανγκερ — του ίδιου αρχιτέκτονα που μια δεκαετία αργότερα έχτισε τη συναγωγή τετρακόσια μέτρα πιο πέρα.

Μετά το 1944 το ανάκτορο στέγασε το Υπουργικό Συμβούλιο. Το 1953 το κράτος το παρέδωσε στην Εθνική Πινακοθήκη και στο Εθνογραφικό Μουσείο, που το μοιράζονται ακόμη.

Αυτό που πρέπει να καταλάβετε πριν αγοράσετε εισιτήριο είναι ότι η Εθνική Πινακοθήκη είναι πλέον ένας θεσμός σε αρκετά κτίρια. Αυτό εδώ, που λέγεται απλώς Το Ανάκτορο, φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις βουλγαρικής και ξένης τέχνης. Η μόνιμη συλλογή — περίπου χίλια επτακόσια έργα σε τέσσερις ορόφους, βουλγαρική ζωγραφική από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά, συν ευρωπαϊκά, ασιατικά και αφρικανικά αποκτήματα — βρίσκεται στο Κβαντράτ 500, λίγα λεπτά με τα πόδια ανατολικά. Το Μουσείο Χριστιανικής Τέχνης στην κρύπτη του Αλεξάνδρου Νιέφσκι ανήκει στην ίδια οικογένεια. Υπάρχουν συνδυαστικά εισιτήρια· τις Πέμπτες όλα πέφτουν σε περίπου δύο ευρώ.