Μουσαλά

Αξίζει μια παράκαμψη

Από το τελεφερίκ πάνω από το Μπόροβετς είναι μια σοβαρή αλλά μη τεχνική ανάβαση ως τη σκεπή της χερσονήσου, δίπλα από ορεινά καταφύγια και παγετώδεις λίμνες. Ξεκινήστε με το πρώτο φως, ελέγξτε την πρόγνωση δύο φορές, και γυρίστε πίσω αν κατέβει το σύννεφο. Είναι περίπου τέσσερις ώρες ανηφόρα από τον πάνω σταθμό και άλλες τόσες πίσω, και η ώρα του τελευταίου τελεφερίκ δεν είναι κάτι που το μαντεύετε.

Ιστορία

Ιστορικό

Στα 2.925 μέτρα ο Μουσαλά είναι το ψηλότερο σημείο της Βουλγαρίας, της Ρίλα και ολόκληρης της Βαλκανικής χερσονήσου. Το τελεφερίκ Γιάστρεμπετς σάς ανεβάζει από το Μπόροβετς σε περίπου είκοσι λεπτά και σχεδόν πέντε χιλιόμετρα συρματόσχοινου, και σας αφήνει στην κορυφογραμμή στα 2.363 μέτρα. Από εκεί είναι περίπου τέσσερις ώρες με τα πόδια ως την κορυφή, περνώντας τη χίζα Μουσαλά (ορεινό καταφύγιο, συνήθως με προσωπικό το καλοκαίρι) και το καταφύγιο Έβερεστ, διασχίζοντας το παγετώδες κοίλωμα των λιμνών Μουσαλένσκι, με μια τελευταία βραχώδη ανάβαση ως την κορυφή. Η Παγωμένη Λίμνη βρίσκεται στα 2.709 μέτρα στη διαδρομή — η ψηλότερη λίμνη της χερσονήσου.

Η κορυφή δεν είναι περίπτερο θέασης. Φέρει έναν εν λειτουργία ορεινό μετεωρολογικό σταθμό και ένα ατμοσφαιρικό παρατηρητήριο της Ακαδημίας Επιστημών, και τα κουτιαστά κτίρια και οι ιστοί είναι το πρώτο που βλέπετε. Είναι επίσης το πιο κρύο μέρος της χώρας: η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι κάτω από το μηδέν, το χιόνι μένει περίπου διακόσιες ημέρες τον χρόνο, και το ρεκόρ χαμηλής θερμοκρασίας ξεπερνά τους μείον τριάντα.

Το τελεφερίκ είναι αυτό που κάνει το βουνό επικίνδυνο. Μετατρέπει μια μακριά προσέγγιση σε ημερήσια εκδρομή, και ο κόσμος ξεκινά με αθλητικά παπούτσια και ένα μπουκάλι νερό στις έντεκα το πρωί. Παραμένουν τέσσερις ώρες προς κάθε κατεύθυνση σε υψόμετρο, σε εκτεθειμένο έδαφος με ελάχιστο καταφύγιο, και οι απογευματινές καταιγίδες και η ομίχλη είναι ρουτίνα το καλοκαίρι. Για ένα διάστημα μετά το 1949 η κορυφή έφερε το όνομα του Στάλιν· πήρε πίσω το Μουσαλά το 1962.