Μέντνι Ριντ

Αξίζει μια παράκαμψη

Μέντνι Ριντ σημαίνει Χάλκινη Ράχη, και εξορύσσεται από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. — ένα από τα παλαιότερα τοπία μεταλλείας στην Ευρώπη, ανάμεσα στη Σωζόπολη και το Πριμόρσκο, με θέρετρα και στις δύο πλευρές του. Δεν υπάρχει κέντρο επισκεπτών, ούτε σημασμένη διαδρομή προς τις θρακικές θέσεις, και σχεδόν καμία σήμανση. Ελάτε για το δρυοδάσος και τη θέα προς τον κόλπο, και θεωρήστε την αρχαιολογία μπόνους.

Ιστορία

Ιστορικό

Η ράχη τρέχει από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά για δεκαοκτώ ή είκοσι χιλιόμετρα και έχει πλάτος τρία ως πέντε, με το Μπακαρλάκα στα 376 μέτρα ως ψηλότερο σημείο της — το παλιό τουρκικό όνομα της κορυφής, και αυτό που οι βουλγαρικές πηγές χρησιμοποιούν συχνά για ολόκληρη τη ράχη. Είναι φτιαγμένη από ανδεσίτη και τόφφο, με το μετάλλευμα χαλκού συγκεντρωμένο στο βόρειο μισό. Το ορυχείο του Ρόσεν δούλευε αυτό το μετάλλευμα ώσπου έκλεισε το 1995, τελευταίο σε μια σειρά που φτάνει τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια πίσω.

Τέσσερις θρακικές οχυρωμένες θέσεις κάθονται στα υψώματα — η Άτια, το Μπακαρλάκα, το Λομποντόβο Καλέ και το Μάλκοτο Καλέ — από τις οποίες μόνο το Μάλκοτο Καλέ έχει ανασκαφεί συστηματικά, μεταξύ 1973 και 1977. Ένας μικρός προστατευόμενος τόπος, λίγο πάνω από εφτά εκτάρια, καλύπτει το ίδιο το Μπακαρλάκα.

Το δάσος είναι δρυς, γαύρος και φλαμουριά, και η ράχη είναι αναγνωρισμένη ορνιθολογική θέση με περίπου 172 είδη πουλιών. Το νοτιοανατολικό της άκρο μπαίνει στο απόθεμα του Ροπόταμο. Η πρόσβαση γίνεται από τα χωριά στις πλαγιές της — Ρόσεν, Ραβαντίνοβο, Άτια, Βεσελιέ — από δασικούς δρόμους. Πάρτε χάρτη και περιμένετε να παίρνετε μόνοι σας αποφάσεις στις διασταυρώσεις· αυτή είναι η ήσυχη ενδοχώρα μιας πολύ θορυβώδους ακτής, και τον Αύγουστο σχεδόν κανείς δεν ανεβαίνει εδώ.