Μάσλεν Νος

Αξίζει μια παράκαμψη

Το ακρωτήριο νότια των εκβολών του Ροπόταμο προστατεύεται για τους βραχώδεις σχηματισμούς του, τους διαβρωτικούς διαδρόμους του — οι ντόπιοι τους λένε φιόρδ — και τα σπήλαιά του, ανάμεσά τους ένα που πήρε το όνομά του από τις μοναχοφώκιες που δεν υπάρχουν πια εδώ. Σε αντίθεση με το απόθεμα στην ενδοχώρα, δεν είναι κλειστό: επιτρέπεται να περπατήσετε πάνω του. Δεν υπάρχει μονοπάτι που να αξίζει το όνομα, ούτε νερό ούτε σκιά, και η ακτογραμμή είναι πραγματικά επικίνδυνη με φουσκοθαλασσιά.

Ιστορία

Ιστορικό

Το φυσικό αξιοθέατο καλύπτει περίπου δεκαεπτάμισι εκτάρια και ανακηρύχθηκε το 1973, για τους βραχώδεις σχηματισμούς, τα φιόρδ και τη σπηλιά της φώκιας στη θέση Μάσλεν Νος. Η μεσογειακή μοναχοφώκια χρησιμοποιούσε τη βουλγαρική ακτή σε ζωντανή ακόμη μνήμη και σήμερα θεωρείται τοπικά εξαφανισμένη· η σπηλιά κρατά το όνομα.

Αυτό που έχει πάρει τη θέση τους είναι οι νυχτερίδες. Δεκατρία είδη έχουν καταγραφεί στα θαλάσσια σπήλαια εδώ, και οι μεγάλες αποικίες είναι παρούσες μόνο τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, δηλαδή ακριβώς όταν κυκλοφορεί ο περισσότερος κόσμος. Η είσοδος στα σπήλαια απαγορεύεται. Η γύρω προστατευόμενη τοποθεσία, που καλύπτει πάνω από επτακόσια εκτάρια και εκτείνεται στην ενδοχώρα ως το Μπεγκλίκ Τας, απαγορεύει νέα δόμηση και αποψιλωτικές υλοτομίες αλλά επιτρέπει ρητά το μπάνιο στην αμμώδη λωρίδα, οπότε οι παραλίες εδώ είναι νόμιμες με τρόπο που δεν είναι η παραλία του Ροπόταμο.

Στο ίδιο το ακρωτήριο υπάρχουν τα λείψανα φρουρίου αρχαίας και μεσαιωνικής χρονολόγησης, καταγεγραμμένα ως μνημείο πολιτισμού εθνικής σημασίας και εντελώς μη αναδεδειγμένα. Στην άκρη υπάρχει φάρος. Η πρόσβαση γίνεται με τα πόδια από την πλευρά του Μπεγκλίκ Τας ή κατά μήκος της ακτής, και παίρνει περισσότερο απ' ό,τι δείχνει ο χάρτης επειδή το έδαφος είναι ανώμαλο. Πηγαίνετε νωρίς, πάρτε νερό, και μείνετε μακριά από τα χείλη: οι διαβρωτικοί διάδρομοι είναι υποσκαμμένοι, απερίφρακτοι και βαθύτεροι απ' ό,τι φαίνονται.