Σπήλαιο Λεντένικα

Αξίζει μια παράκαμψη

Το όνομα σημαίνει παγωμένο, και τους κρύους μήνες σχηματίζεται πράγματι πάγος στον θάλαμο της εισόδου — τη μία εποχή του χρόνου που το σπήλαιο το δικαιώνει. Η διαδρομή των επισκεπτών τρέχει περίπου τριακόσια μέτρα μέσα από δέκα αίθουσες, με τη μεγαλύτερη να έχει οροφή καμιά δεκαπενταριά μέτρα ψηλά. Είναι ανοιχτό στο κοινό από το 1961 και βρίσκεται δεκαέξι χιλιόμετρα πάνω από τη Βράτσα στον ορεινό δρόμο.

Ιστορία

Ιστορικό

Το σπήλαιο βρέθηκε γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα και εξοπλίστηκε για επισκέπτες τις επόμενες δεκαετίες, ανοίγοντας κανονικά το 1961. Η διαδρομή περνά μια σειρά από θαλάμους με ονόματα — τον Προθάλαμο, την Αίθουσα Συναυλιών, τη Λευκή Αίθουσα, τον Μεγάλο Ναό — μέσα σε ασβεστόλιθο που εναποτέθηκε πολύ πριν σηκωθεί η οροσειρά των Βαλκανίων, με τον συνήθη εξοπλισμό από σταλακτίτες, σταλαγμίτες και τραβερτίνη. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 δεχόταν εκατό χιλιάδες επισκέπτες τον χρόνο, πάρα πολλούς περισσότερους απ' όσους δέχεται τώρα.

Βρίσκεται μέσα στο Φυσικό Πάρκο Βράτσανσκι Μπαλκάν, του οποίου η διεύθυνση το διαχειρίζεται, κάνει περιοδικούς καθαρισμούς στα κοντινά βάραθρα και παρακολουθεί τις αποικίες νυχτερίδων εδώ και σε γειτονικά σπήλαια. Αυτό είναι το ειλικρινές πλαίσιο μιας επίσκεψης: είναι ένα μέτριο επισκέψιμο σπήλαιο σε εντυπωσιακό περιβάλλον, και η διαδρομή από τη Βράτσα μέσα από το φαράγγι Βράτσατα είναι τουλάχιστον το μισό της εκδρομής.

Πηγαίνετε τον χειμώνα αν σας ενδιαφέρει ο πάγος και ο δρόμος είναι καθαρός· πηγαίνετε το καλοκαίρι για τη θερμοκρασία, που είναι ανακούφιση όταν η Βράτσα ψήνεται. Έτσι κι αλλιώς είναι σύντομο, και πρέπει να το συνδυάσετε με κάτι άλλο μέσα στο πάρκο — το μονοπάτι του καταρράκτη Μπόροφ Κάμακ, ή το ίδιο το φαράγγι.