Λαλέ Μπαΐρ

Αξίζει μια παράκαμψη

Ένας χαμηλός λόφος στον παράδρομο από τη συνοικία Μέντεν Ρούντνικ προς την Τβαρντίτσα, με ολόκληρο τον υγρότοπο Μάντρα–Πόντα απλωμένο από κάτω, τη θάλασσα πιο πέρα, και το Μπουργκάς και το Κραϊμόριε στην απέναντι πλευρά. Δεν κοστίζει τίποτα, η ανάβαση από εκεί που τελειώνει η άσφαλτος είναι δεκαπέντε λεπτά, και είναι το μόνο μέρος από το οποίο η γεωγραφία της πόλης και των λιμνών της βγάζει αμέσως νόημα.

Ιστορία

Ιστορικό

Το βουλγαρικό όνομα σημαίνει λόφος της τουλίπας, αν και η εκδοχή που έχει επικρατήσει τοπικά είναι ο λόφος της αγάπης, και ως πρόσφατα οι μόνοι επισκέπτες ήταν ζευγάρια και κυνηγοί. Είναι ογδόντα οκτώ μέτρα πάνω από το νερό και βρίσκεται στη σωστή γωνία: η Πόντα ακριβώς από κάτω, το Ουζουνγκερέν στη μία πλευρά, η μακριά απλωσιά της Μάντρα προς την ενδοχώρα, η Βάγια ορατή στο βάθος προς τα βορειοδυτικά, και η θάλασσα να γεμίζει το ανατολικό μισό της θέας.

Ο ίδιος ο λόφος δεν είναι προστατευμένος· όλα όσα βλέπετε από αυτόν είναι. Αυτή είναι μια παράξενη διευθέτηση και είναι ο λόγος που το μέρος λειτουργεί — παίρνετε τη συνολική εικόνα χωρίς να ενοχλείτε τίποτα, και ένα καθαρό πρωινό του Οκτωβρίου το πέρασμα των αρπακτικών γίνεται στο ύψος των ματιών σας.

Η πρόσβαση είναι το αγκάθι. Πάρτε τον δρόμο από το Μέντεν Ρούντνικ προς την Τβαρντίτσα, και περίπου τριακόσια μέτρα μετά το φράγμα ένας χωματόδρομος τον αφήνει και πάει προς τον λόφο. Σταματήστε εκεί που τελειώνει η άσφαλτος και συνεχίστε με τα πόδια· ο χωματόδρομος είναι κακός και χειρότερος μετά από βροχή. Δεκαπέντε λεπτά ανάβαση. Με λεωφορείο σημαίνει να κατεβείτε στην Τβαρντίτσα και να περπατήσετε μισή ώρα. Στην κορυφή δεν υπάρχει τίποτα — ούτε παγκάκι στο οποίο να βασιστείτε, ούτε νερό, ούτε σκιά — οπότε πάρτε ό,τι χρειάζεστε και πηγαίνετε νωρίς, πριν ανέβει η αχλή πάνω από το νερό.