Λίμνη Ατανασόφσκο

Αξίζει μια παράκαμψη

Μια ρηχή αλμυρή λίμνη που τη χωρίζει ο δρόμος που βγαίνει από το Μπουργκάς, το μισό της αυστηρό φυσικό απόθεμα και το άλλο μισό αλυκές σε λειτουργία, και το καλύτερο μέρος της χώρας για να παρακολουθήσετε τη μετανάστευση. Στα τέλη Αυγούστου κάτι πάνω από τα δύο τρίτα του ευρωπαϊκού πληθυσμού του λευκού πελαργού περνά από αυτό το σημείο. Μπορείτε επίσης να καθίσετε στις δωρεάν λεκάνες με άλμη και λάσπη στο νότιο άκρο, που είναι περίπου το πιο «Μπουργκάς» απόγευμα που γίνεται.

Ιστορία

Ιστορικό

Η λίμνη έχει μήκος γύρω στα 9,5 χιλιόμετρα και πλάτος 4,3, και σχεδόν πουθενά δεν είναι βαθύτερη από ένα μέτρο. Αλάτι παράγεται εδώ από το 1906· περίπου 1.690 εκτάρια είναι ακόμη χωρισμένα σε λεκάνες και δίνουν κάπου σαράντα χιλιάδες τόνους θαλασσινού αλατιού τον χρόνο. Το βόρειο μισό έγινε αυστηρό φυσικό απόθεμα το 1980 και υγρότοπος Ραμσάρ το 1984, και το εργαζόμενο και το προστατευμένο μισό αποδείχθηκε ότι ταιριάζουν μεταξύ τους — τα φλαμίνγκο, οι αβοκέτες και τα γλαρόνια θέλουν ακριβώς τις γυμνές, αλμυρές, ρηχές συνθήκες που παράγει η βιομηχανία.

Ο κατάλογος των πουλιών φτάνει περίπου τα 316 είδη, κάπου εβδομήντα τοις εκατό όλων όσα έχουν καταγραφεί στη Βουλγαρία, ανάμεσά τους δεκατέσσερα απειλούμενα παγκοσμίως. Ο λόγος είναι η Via Pontica: τα ανεμοπορούντα πουλιά στριμώχνονται ανάμεσα στα βουνά και τη θάλασσα και περνούν από εδώ σε αριθμούς δύσκολα πιστευτούς, ώσπου να σταθείτε από κάτω τους. Τα τέλη Αυγούστου ως τον Σεπτέμβριο είναι η κορύφωση, με λευκούς πελαργούς, πελεκάνους, σφηκιάρηδες και αετούς.

Τρία σημεία για να στοχεύσετε. Η Τότσκατα, ένα υπερυψωμένο σημείο στο βόρειο ανάχωμα, δίπλα στη μπάρα των αλυκών, είναι το παραδοσιακό παρατηρητήριο και αυτό που χρησιμοποιούν οι παρατηρητές πουλιών. Ένα μικρό παρατηρητήριο στη δυτική όχθη, κοντά στο πρατήριο καυσίμων στον δρόμο του Πομόριε, είναι δωρεάν αλλά πρέπει να κλειστεί εκ των προτέρων μέσω της περιφερειακής επιθεώρησης περιβάλλοντος. Στο νότιο άκρο οι λεκάνες με την άλμη και η θεραπευτική λάσπη είναι ανοιχτές σε όλους, δωρεάν, με πρόσβαση με αυτοκίνητο ή από την παραλία — είκοσι με τριάντα λεπτά μέσα στην άλμη είναι η συνήθης σύσταση, και είναι δυνατό πράγμα.