Κράστατα Καζάρμα

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο Οσμάν Παζβάντογλου, που κυβερνούσε το Βίντιν ως σχεδόν ανεξάρτητος πολέμαρχος, έβαλε να χτιστούν αυτοί οι στρατώνες το 1801 στον κήπο του παλιού ανακτόρου. Η κάτοψη είναι ελληνικός σταυρός — τέσσερις πτέρυγες, τέσσερις εσωτερικές αυλές, περίπου 1.260 τετραγωνικά μέτρα αποτυπώματος — που είναι παράξενο σχήμα για στρατώνες και μάλλον ο λόγος που το κτίριο επέζησε του σκοπού του. Από το 1969 στεγάζει την εθνογραφική συλλογή του Βίντιν.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο Παζβάντογλου ήταν Οθωμανός διοικητής στα χαρτιά και επαναστάτης στην πράξη, και για δύο δεκαετίες γύρω στο 1800 το Βίντιν ήταν ουσιαστικά δικό του κράτος, που έκοβε νόμισμα και πολεμούσε τον σουλτάνο. Οι στρατώνες στέγασαν τέσσερις χωριστές μονάδες υπό αυτόν, ανάμεσά τους γενίτσαρους, και μια σκεπαστή ξύλινη γέφυρα τους συνέδεε με ένα οπλοστάσιο δίπλα. Ένας πύργος ρολογιού στεκόταν κάποτε στην αυλή και έχει χαθεί.

Μετά το 1878 το βουλγαρικό κράτος το χρησιμοποίησε ως δικαστικό μέγαρο και μετά ως στρατώνες, που είναι ο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο επιβιώνουν τέτοια κτίρια: με το να είναι χρήσιμα σε όποιον έρχεται μετά. Αποκαταστάθηκε μεταξύ 1965 και 1967 και μετατράπηκε σε μουσείο. Μια μεγαλύτερη αποκατάσταση, χρηματοδοτούμενη από την ΕΕ, τελείωσε στις αρχές του 2013· μέσα σε έναν χρόνο οι παλιές ρωγμές είχαν ξανανοίξει και η στέγη έμπαζε νερό, και το κτίριο έχει μείνει κλειστό κατά διαστήματα από τότε.

Η εθνογραφική έκθεση, στη θέση της από το 1969, καλύπτει την παραδοσιακή κουλτούρα της περιοχής του Βίντιν από το τέλος του 19ου αιώνα ως τη δεκαετία του 1920 — τελετουργική και καθημερινή φορεσιά, και ένα τμήμα για την αστική ενδυμασία και τα οικιακά αντικείμενα που δείχνει πόσο από την υλική ζωή του Βίντιν έφτανε από τα ανάντη του Δούναβη και όχι από την ενδοχώρα. Οι πινακίδες είναι σε πέντε γλώσσες.