Σπίτι Κορντόπουλοφ

Αξίζει μια παράκαμψη

Χτίστηκε ως οινοποιείο σε λειτουργία με κατοικία από πάνω, και τα κελάρια είναι το ζητούμενο: σήραγγες σκαμμένες στον μαλακό ψαμμίτη του Μέλνικ, δροσερές τον Αύγουστο, που κρατούν ακόμη βαρέλια με κρασί από την πλατύφυλλη άμπελο του Μέλνικ. Τα δωμάτια στον επάνω όροφο είναι αρκετά όμορφα, αλλά κανείς δεν τα θυμάται. Οι γευσιγνωσίες πωλούνται χωριστά, και οι ημέρες λειτουργίας τον χειμώνα είναι λιγότερες από του καλοκαιριού.

Ιστορία

Ιστορικό

Το Μέλνικ έχει λίγες εκατοντάδες κατοίκους και αυτοαποκαλείται πόλη, πράγμα που ήταν κατηγορηματικά όταν χτίστηκε αυτό το σπίτι το 1754. Το εμπόριο του κρασιού κατέβαινε από εδώ προς το Αιγαίο, και η οικογένεια εμπόρων που έδωσε το όνομά της στο σπίτι έχτισε το μεγαλύτερο σωζόμενο σπίτι της περιόδου της βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης στη Βουλγαρία — όχι τόσο ως επίδειξη πλούτου όσο ως μηχανή για την παραγωγή και την αποθήκευση κρασιού.

Ξεκινήστε από κάτω. Τα κελάρια είναι σκαμμένα κατευθείαν στον ψαμμιτικό λόφο πίσω από το σπίτι, κάπου διακόσια μέτρα σήραγγας συνολικά, με βαρέλια στημένα στους πλάγιους θαλάμους. Το πέτρωμα κρατά τη θερμοκρασία χαμηλά χωρίς καμία βοήθεια, και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το σπίτι βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Ο επάνω όροφος είναι το οικιακό μισό: σκαλιστά ταβάνια, χρωματιστά τζάμια, το φαρδύ σαλόνι υποδοχής που έχουν πάντα τα σπίτια της Αναγέννησης.

Το κρασί που φτιάχνεται ακόμη εδώ προέρχεται από τη σιρόκα μελνίσκα λοζά, την πλατύφυλλη άμπελο του Μέλνικ — ποικιλία που πάει καλά σε αυτόν τον ξηρό, προφυλαγμένο θύλακα κάτω από την Πιρίν και σχεδόν πουθενά αλλού. Τα πακέτα γευσιγνωσίας κοστίζουν αρκετές φορές το εισιτήριο εισόδου, οπότε αποφασίστε ποια επίσκεψη κάνετε πριν μπείτε.