Κολοκίτα

Αξίζει μια παράκαμψη

Η Κολοκίτα είναι το ακρωτήρι αμέσως νότια της Σωζόπολης, ανάμεσα στην πόλη και τη λιμνοθάλασσα του Αλεπού, και προστατεύεται για την παράκτια βλάστησή της. Τίποτα δεν είναι χτισμένο πάνω του. Σε ένα κομμάτι ακτής όπου κάθε προσβάσιμος κόλπος έχει δομηθεί, ένα γυμνό ακρωτήρι με ένα μονοπάτι πάνω του και κανέναν επάνω αξίζει μία ώρα από τον οποιονδήποτε.

Ιστορία

Ιστορικό

Το ενδιαφέρον είναι βοτανικό και όχι τοπιακό. Τα ακρωτήρια και τα πεδία θινών ανάμεσα στη Σωζόπολη και το Ροπόταμο έχουν μια μεταβατική μεσογειακή χλωρίδα που δεν επιβιώνει σχεδόν πουθενά αλλού σε αυτή την ακτή, με τον κρίνο της θάλασσας, το γαλανό αγκάθι και μια σειρά εξειδικευμένων ειδών που δεν αντέχουν να τα πατούν συνέχεια. Η προστασία εδώ και στις γειτονικές θέσεις θινών είναι αυτό που τα κράτησε.

Το ίδιο το ακρωτήρι είναι χαμηλό, βραχώδες στη μύτη και χορταριασμένο πιο πίσω, με μικρούς όρμους εκατέρωθεν και θέα βόρεια προς τη χερσόνησο της Σωζόπολης και νότια προς το Μέντνι Ριντ. Το περπάτημα πάνω του δεν απαγορεύεται· η οδήγηση, η κατασκήνωση και η συλλογή των φυτών απαγορεύονται.

Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα εδώ — ούτε πάρκινγκ, ούτε πινακίδα, ούτε σκιά, ούτε νερό, ούτε ναυαγοσώστης, και ούτε σήμα κινητού στις κοιλότητες. Αυτό είναι το θέλγητρο και συγχρόνως η προειδοποίηση. Ελάτε το βράδυ, αφού αδειάσουν οι παραλίες, ή τον Μάιο πριν γεμίσουν, και μείνετε στην πατημένη γραμμή αντί να ανοίξετε καινούργια πάνω από τη θίνα. Αν ο αέρας είναι δυνατός από τα βορειοανατολικά, η μύτη είναι δυσάρεστη και το μέρος για να καθίσετε είναι η υπήνεμη πλευρά.