Ιρακλί (παραλία)

Αξίζει μια παράκαμψη

Το Ιρακλί είναι το μακρύτερο κομμάτι πραγματικά αδόμητης παραλίας στο οποίο μπορεί να φτάσει κανείς με αυτοκίνητο σε αυτή την ακτή: πάνω από δυόμισι χιλιόμετρα καθαρής, άπετρης άμμου ανάμεσα στο ακρωτήριο Εμόνα και τον ποταμό Βάγια, με δάσος πίσω της και τίποτα χτισμένο πάνω της. Βρίσκεται μέσα σε δύο ζώνες Natura 2000. Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις κανενός είδους, που είναι το ζητούμενο αλλά και το αγκάθι.

Ιστορία

Ιστορικό

Η τοποθεσία βρίσκεται στον δήμο Νεσέμπαρ, δίπλα στο χωριό Εμόνα, δώδεκα χιλιόμετρα από το Όμπζορ και περίπου εξήντα πέντε βόρεια του Μπουργκάς. Πέφτει μέσα στη ζώνη προστασίας πτηνών Εμίνε και στη ζώνη οικοτόπων Εμίνε–Ιρακλί, και φυτά του βουλγαρικού κόκκινου καταλόγου φύονται στους αμμόλοφους. Στη μία άκρη της παραλίας υπάρχουν καλύβες που ανήκουν σε διάφορους φορείς· τα υπόλοιπα είναι άδεια.

Αυτό που μεγάλωσε εδώ αντί για ξενοδοχεία ήταν μια κουλτούρα της σκηνής. Επειδή απέχει πολύ από το Σάνι Μπιτς και τα Χρυσά Αμμουδιά και δεν έχει υποδομές, το Ιρακλί τραβά εδώ και δεκαετίες ανθρώπους που δέχονται την έλλειψη των πάντων σε αντάλλαγμα για την έλλειψη όλων: οικογένειες που κατασκηνώνουν από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο, γλυπτά από ξύλα της θάλασσας, κιθάρες, και η συγκέντρωση του Τζούλαϊ Μόρνινγκ την πρώτη Ιουλίου, που ξεκίνησε με τους χίπηδες της Βάρνας. Μέρος της παραλίας το χρησιμοποιούν γυμνιστές. Ένα φυλάκιο του κινήματος των Πράσινων Περιπόλων βρίσκεται στο νότιο άκρο, και από εκεί νότια ως το ακρωτήριο Εμίνε το έδαφος είναι προστατευμένο.

Η πρακτική κατάσταση είναι απλή και χωρίς ρομαντισμό. Χωρίς ναυαγοσώστες, χωρίς πόσιμο νερό, χωρίς τουαλέτες, χωρίς κάδους, χωρίς σκιά εκτός από αυτήν που δίνουν τα δέντρα, και ένας χωματόδρομος που τιμωρεί τα χαμηλά αυτοκίνητα. Τα σκουπίδια είναι πραγματικό και επιδεινούμενο πρόβλημα, και εθελοντές τα μαζεύουν κατά περιόδους. Αν πάτε, πηγαίνετε αυτάρκεις και μην αφήσετε τίποτα. Το Καραντέρε, ο επόμενος αδόμητος όρμος βόρεια, είναι η ίδια πρόταση με τα ίδια προβλήματα.