Ναός του Τιμίου Σταυρού

Αξίζει μια παράκαμψη

Το Μπουργκάς έχει αρμενική κοινότητα από τον 16ο αιώνα και αυτός είναι ο ναός της: πέτρινο κτίριο του 1853 στην οδό Μιχαήλ Λέρμοντοφ, υψωμένο στη θέση του παλαιότερου ξύλινου παρεκκλησίου του Σουρπ Στεπάνος. Μονόκλιτος με τον αρμενικό τρόπο, με μεγάλο νάρθηκα και καμπαναριό, με επένδυση από πέτρινες πλάκες, και κηρυγμένος μνημείο πολιτισμού από το 1970.

Ιστορία

Ιστορικό

Η καταγραφή Αρμενίων που εγκαθίστανται στο Μπουργκάς πάει πίσω στο 1549. Ταξιδιώτες περιγράφουν εδώ ξύλινο παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Σουρπ Στεπάνος το 1673· ξύλινος ναός χτίστηκε το 1748, και ο σημερινός πέτρινος, ο Σουρπ Χατς — ο Τίμιος Σταυρός — τον αντικατέστησε το 1853. Το πρώτο σχολείο της κοινότητας άνοιξε το 1860 ή το 1861.

Το κτίριο ακολουθεί την αρμενική και όχι τη βουλγαρική παράδοση: ένα κλίτος και ένας ενιαίος αδιαίρετος χώρος, με νάρθηκα πραγματικού μεγέθους μπροστά του και καμπαναριό, και πρόσοψη με επένδυση από λαξευτές πέτρινες πλάκες. Έχει αλλάξει αρκετά με τα χρόνια. Η κήρυξή του ως μνημείου πολιτισμού έγινε το 1970.

Στον περίβολο, στη βόρεια πλευρά, στέκεται το μνημείο για τα θύματα της αρμενικής γενοκτονίας, που στήθηκε το 1990 σε σχέδιο του γλύπτη Χάρι Νορχάικ Αραμπιάν. Η επιγραφή του αναφέρεται στον εκτοπισμό και τη θανάτωση περισσότερων από ένα εκατομμύριο Αρμενίων μεταξύ 1915 και 1918. Η αρμενική κοινότητα του Μπουργκάς είναι από τις παλαιότερες της βουλγαρικής ακτής και ο ναός λειτουργεί ακόμη, οπότε τα δύο πράγματα — ένας ενεργός ναός και ένα μνημείο για μια καταστροφή — μοιράζονται την ίδια μικρή αυλή. Δεν δημοσιεύεται ωράριο, που είναι το συνηθισμένο εδώ· δοκιμάστε το πρωί.