Κόλπος του Μπουργκάς

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο κόλπος του Μπουργκάς είναι η μεγαλύτερη εσοχή σε ολόκληρη αυτή την ακτή, από το ακρωτήριο Εμινέ στον βορρά ως το ακρωτήριο Μάσλεν στον νότο, και κάθε οικισμός, αλυκή, λιμνοθάλασσα και λιμάνι αυτού του οδηγού υπάρχει εξαιτίας του. Δεν μπορείτε να επισκεφθείτε έναν κόλπο, αλλά μπορείτε να σταθείτε στην άκρη της προβλήτας ή στον λόφο στο Λαλέ Μπαΐρ και να δείτε γιατί τον διάλεξαν και οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι και οι αλατάδες.

Ιστορία

Ιστορικό

Το σχήμα της ακτής κάνει τη δουλειά. Ένα μακρύ ρηχό τόξο στραμμένο προς την ανατολή μαζεύει ιζήματα, σηκώνει αμμώδεις λωρίδες και κλείνει λιμνοθάλασσες πίσω τους· έτσι σχηματίστηκαν το Ατανασόφσκο, το Πομόριε και η παλιά λιμνοθάλασσα (λιμάν) της Μάντρα, και γι' αυτό συγκεντρώνεται τόσο αλάτι και τόσα πουλιά σε ένα μέρος. Το ίδιο τόξο έδινε ασφαλές αγκυροβόλιο σχεδόν με κάθε άνεμο, γι' αυτό και η Απολλωνία ιδρύθηκε στο ένα άκρο του τον 7ο αιώνα π.Χ. και η Αγχίαλος στο άλλο.

Τα νησιά του κόλπου είναι όλα στο νότιο άκρο: το νησί του Αγίου Ιωάννη και το νησί του Αγίου Πέτρου ανοιχτά από τη Σωζόπολη, ο Άγιος Κήρυκος ενωμένος με την πόλη, ο Άγιος Θωμάς νοτιότερα, και η Αγία Αναστασία έξω στη μέση του ίδιου του κόλπου. Όλα είναι ηφαιστειογενή. Η βόρεια ακτή είναι χαμηλή και αμμώδης ως το Πομόριε και μετά ανεβαίνει στους τελευταίους λόφους της Στάρα Πλανινά, στο Εμινέ.

Αυτό που είναι σήμερα ο κόλπος είναι ένα εργαζόμενο αγκυροβόλιο. Τα δεξαμενόπλοια στέκονται ανοιχτά περιμένοντας τον τερματικό σταθμό πετρελαίου, οι γερανοί του λιμανιού τρέχουν κατά μήκος της δυτικής ακτής, και το διυλιστήριο στέκεται πίσω από τη Βάγια. Οι Βούλγαροι από αλλού το βρίσκουν άσχημο. Είναι επίσης αυτό που κάνει το Μπουργκάς πραγματική πόλη και όχι θέρετρο, και η θέα από την άκρη της προβλήτας — νησιά στα δεξιά, γερανοί στα αριστερά, αλυκές πίσω σας — είναι η τίμια εικόνα.