Γκολιάμ Περέλικ (κορυφή)

Αξίζει μια παράκαμψη

Στα 2.191 μέτρα αυτή είναι η κορυφή της Ροδόπης, και η κορυφή είναι κατειλημμένη από εγκατάσταση του βουλγαρικού στρατού με μπάρα στον δρόμο. Μπορείτε να ανεβείτε ως τη μπάρα — περίπου μία ώρα από τη χίζα Περέλικ (ορεινό καταφύγιο, συνήθως με προσωπικό το καλοκαίρι) — και τόσο φτάνει ο καθένας. Όσοι πεζοπόροι θέλουν μια πραγματική κορυφή σε αυτό το κομμάτι της οροσειράς πηγαίνουν στην κορυφή Ορφέας: χαμηλότερη, ανοιχτή, και με την καλύτερη θέα προς το Περέλικ.

Ιστορία

Ιστορικό

Στα 2.191 μέτρα το Περέλικ κάνει τη Ροδόπη την έβδομη ψηλότερη από τις οροσειρές της Βουλγαρίας. Στέκεται στην κύρια κορυφογραμμή που χωρίζει τη λεκάνη του Άρντα από τις κοιλάδες του Βάτσα και του Τσέπελαρσκα, και δεν είναι καλλίγραμμο βουνό. Όπως οι περισσότερες κορυφές της Ροδόπης είναι πλατύς δασωμένος θόλος και όχι κορυφή· από τον δρόμο από κάτω δεν θα το ξεχωρίζατε καθόλου από τη σειρά, και τίποτα πάνω του δεν ανακοινώνει ότι είναι το ψηλότερο πράγμα για εκατό χιλιόμετρα.

Η κορυφή είναι στρατιωτικός χώρος εδώ και δεκαετίες και είναι κλειστή στο κοινό. Η ανάβαση από το καταφύγιο Περέλικ παίρνει περίπου μία ώρα και τελειώνει σε μια μπάρα στον δρόμο. Ο κόσμος το κάνει έτσι κι αλλιώς, για να λέει ότι πήγε, και η ίδια η κορυφογραμμή είναι αξιοπρεπής πεζοπορία μέσα από ερυθρελάτες με περιστασιακά ανοίγματα στα δέντρα. Είναι παράξενο πράγμα να έχεις στην κεφαλή μιας οροσειράς — μια κορυφή που υπάρχει στον χάρτη και στα βιβλία των ρεκόρ αλλά όχι στις φωτογραφίες κανενός.

Αν αυτό που θέλετε είναι μια κορυφή για να σταθείτε, η κοντινή κορυφή Ορφέας είναι το συνηθισμένο υποκατάστατο: χαμηλότερη, χωρίς περιορισμούς, και με θέα που περιλαμβάνει το Περέλικ, πράγμα που αναμφισβήτητα είναι και η καλύτερη διευθέτηση.