Πέρασμα Ντιούλινο

Αξίζει μια παράκαμψη

Το πέρασμα Ντιούλινο περνά τον δρόμο πάνω από το ανατολικό άκρο της Στάρα Πλανινά, ανάμεσα στην πεδιάδα του Μπουργκάς και την κοιλάδα της Κάμτσια. Δεν είναι πεζοπορία και δεν υπάρχει τίποτα στην κορυφή, αλλά είναι η εναλλακτική στον παραλιακό δρόμο όταν εκείνος είναι μπλοκαρισμένος τον Αύγουστο, και το δάσος και στις δύο πλευρές του είναι το είδος της χώρας που η βουλγαρική ακτή ξέχασε ότι είχε.

Ιστορία

Ιστορικό

Η ανατολική οροσειρά των Βαλκανίων είναι χαμηλή εδώ, δασωμένη και στρογγυλεμένη, και τα περάσματα που τη διασχίζουν είναι ήπια με τα βουλγαρικά μέτρα. Το Ντιούλινο είναι ένα από αυτά, και τρέχει βόρεια από την πεδιάδα του Μπουργκάς προς την Κάμτσια. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος, δύο λωρίδων, και άδειος τον περισσότερο καιρό.

Αυτό που τον συστήνει είναι η αριθμητική. Ο παραλιακός δρόμος ανάμεσα στο Μπουργκάς και τη Βάρνα περνά από το Όμπζορ και τη Μπιάλα και είναι ένα από τα χειρότερα σημεία συμφόρησης της χώρας τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με την κίνηση του Νεσέμπαρ και του Σάνι Μπιτς να χύνεται μέσα του. Το να πάτε από την ενδοχώρα πάνω από το πέρασμα παίρνει περισσότερο στα χαρτιά και συχνά είναι γρηγορότερο στην πράξη, και είναι πολύ καλύτερη διαδρομή: οξιά και δρυς, μικρά χωριά, καμία διαφημιστική πινακίδα και κανένα πούλμαν.

Δεν υπάρχει τίποτα στην κορυφή — ούτε σημείο θέασης, ούτε καφέ, ούτε σημάδι που να αξίζει στάση. Η ευχαρίστηση είναι στη διέλευση και σε ό,τι βρίσκεται εκατέρωθεν: οι οροσειρές Άιτος και Εμίνσκα δυτικά και ανατολικά, το δάσος της Κάμτσια βόρεια, και οι ακτές Καραντέρε και Ιρακλί προσβάσιμες από παράδρομους. Τον χειμώνα το πέρασμα κλείνει περιστασιακά από χιόνι, και ο δρόμος είναι αφώτιστος και ασυγχώρητος τη νύχτα. Για όποιον οδηγεί ανάμεσα στο Μπουργκάς και τη Βάρνα στην υψηλή σεζόν και έχει χρόνο, είναι η καλύτερη διαδρομή, και δεν την παίρνει σχεδόν κανείς.