Ταμιευτήρας Ντόσπατ

Αξίζει μια παράκαμψη

Είκοσι δύο τετραγωνικά χιλιόμετρα νερού στα χίλια διακόσια μέτρα, μέσα σε μια λεκάνη με ερυθρελάτες στη δυτική Ροδόπη — αρκετά ψηλά ώστε η καλοκαιρινή ζέστη της πεδιάδας απλώς να μην υπάρχει. Οι περισσότεροι άνθρωποι που βλέπετε ψαρεύουν· οι υπόλοιποι βρίσκονται στον δρόμο ανάμεσα στο Ντόσπατ και τη Σάρνιτσα, κατά μήκος της βορειοανατολικής όχθης. Ελάχιστες υποδομές, και αυτό είναι το μεγαλύτερο μέρος της γοητείας. Πάρτε ζεστά ρούχα ακόμη και τον Αύγουστο.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο ποταμός Ντόσπατ φράχτηκε μεταξύ 1963 και 1968, και το νερό άρχισε να ανεβαίνει το 1967 πάνω από μια ψηλή κοιλάδα στα περίπου 1.200 μέτρα. Το αποτέλεσμα είναι ένας από τους μεγαλύτερους ταμιευτήρες της Βουλγαρίας — περίπου είκοσι δύο τετραγωνικά χιλιόμετρα, δεκαεννέα χιλιόμετρα μήκος, με κάπου 449 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού — και ο ψηλότερα κείμενος από αυτούς, πράγμα που του δίνει τον χαρακτήρα του. Το φράγμα είναι μέτριο για τον όγκο που κρατά πίσω του: εξήντα μέτρα ύψος και 230 μήκος.

Ο σκοπός του είναι η ενέργεια. Το Ντόσπατ είναι η κεφαλή ενός υδροηλεκτρικού καταρράκτη που κατεβαίνει μέσω του Τέσελ και συνεχίζει στο σύστημα της Βάτσα, εκμεταλλευόμενος την υψομετρική διαφορά ανάμεσα στο οροπέδιο της Ροδόπης και τη θρακική πεδιάδα. Τα χωριά Ορλίνο και Μπαρντούτσε βυθίστηκαν όταν γέμισε, μαζί με ένα μέρος της Κρούσα.

Αυτό που κάνει ο κόσμος εδώ σήμερα είναι ψάρεμα. Πιάνονται κυπρίνος, πέστροφα, πέρκα, ποταμολαύρακο και κοκκινοφτέρα, και το καλοκαίρι η ακτογραμμή είναι μια σειρά από καλάμια. Οι κωμοπόλεις Ντόσπατ και Σάρνιτσα βρίσκονται στα δύο άκρα με ξενώνες, και ο δρόμος ανάμεσά τους, κατά μήκος της βορειοανατολικής όχθης, κάνει μια ευχάριστη ώρα. Δεν υπάρχει παραλιακός πεζόδρομος ούτε θέρετρο. Ελάτε για το νερό, το δάσος και τον αέρα, και θυμηθείτε ότι σε αυτό το υψόμετρο το βράδυ πέφτει δεκαπέντε βαθμούς χωρίς να ρωτήσει.