Πύργος του ρολογιού του Καρνομπάτ

Αξίζει μια παράκαμψη

Οι πύργοι ρολογιού της βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης είναι συνήθως τετράγωνοι και πέτρινοι σε όλο τους το ύψος. Αυτός, χτισμένος το 1875 από μαστόρους από την Τριάβνα, αρχίζει τετράγωνος και γίνεται οκταγωνικό πρίσμα στη μέση, με ξυλόπηκτη κατασκευή πάνω από την πέτρα. Είκοσι τριάμισι μέτρα ως την κορυφή. Είναι δωρεάν, παίρνει δεκαπέντε λεπτά, και απέχει λίγο περπάτημα από το μουσείο.

Ιστορία

Ιστορικό

Ο πύργος ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία ενός Τούρκου προύχοντα της πόλης και χτίστηκε από τεχνίτες της Τριάβνα με ντόπια πέτρα. Το τετράγωνο σώμα έχει πλάτος 5,45 μ. εξωτερικά και ανεβαίνει 5,3 μ. πριν γίνει οκτάπλευρο πρίσμα· η πέτρα φτάνει τα δεκατέσσερα μέτρα και η ξυλόπηκτη ανωδομή προσθέτει 6,7, κάνοντας 23,45 μ. με τη στέγη και την αιχμή. Η πόρτα είναι στη βορειοανατολική πλευρά και μια ξύλινη σκάλα μέσα οδηγεί στον μηχανισμό του ρολογιού. Η καμπάνα έφτασε από τη Ρουμανία στις 7 Φεβρουαρίου 1875.

Αυτό που τον κάνει να αξίζει μια στάση είναι ότι δεν ακολουθεί το μοτίβο. Ο πύργος ρολογιού της βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης είναι αναγνωρίσιμος τύπος και αυτός είναι σκόπιμη απόκλιση από αυτόν, πράγμα που το μουσείο της πόλης σημειώνει με κάποια περηφάνια.

Το ίδιο το Καρνομπάτ είναι μια συνηθισμένη πόλη της ενδοχώρας μία ώρα δυτικά του Μπουργκάς, πάνω στον δρόμο και τη σιδηροδρομική γραμμή για τη Σόφια, και δεν κρατά τους περισσότερους ταξιδιώτες. Αν σταματήσετε, το μουσείο είναι ο λόγος: ιδρύθηκε το 1921 από τον διευθυντή του τοπικού γυμνασίου και είναι η δεύτερη μουσειακή συλλογή στη νοτιοανατολική Βουλγαρία μετά από εκείνη του Ντέμπελτ· έχει στην ευθύνη του τον πύργο του ρολογιού, το φρούριο Μαρτσέλι, την εβραϊκή νεκρόπολη, το χαμάμ Σινάνμπεϊ και το Μαύρο Τζαμί. Το αρχαιολογικό του κτίριο ανοίγει κατόπιν ραντεβού τις καθημερινές και το σπίτι-μουσείο του στην οδό Ντιμίταρ Πολιάνοφ κρατά κανονικές καθημερινές ώρες.