Ναός της Παναγίας, Πλόβντιβ

Αξίζει μια παράκαμψη

Ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός του Πλόβντιβ, που τον ύψωσαν μαστόροι από το Μπρατσίγκοβο μεταξύ 1844 και 1852 με χρήματα εμπόρων, με τέμπλο δεκατεσσάρων μέτρων σκαλισμένο από τους αδελφούς Στανίσεφ της σχολής του Ντεμπάρ και εικόνες του Νικόλα Οντρίντσανιν. Το πραγματικό του βάρος είναι πολιτικό: την ημέρα των Χριστουγέννων του 1859 η λειτουργία εδώ ψάλθηκε στα εκκλησιαστικά σλαβονικά και όχι στα ελληνικά, μια σκόπιμη κίνηση στον μακρύ αγώνα για βουλγαρική εκκλησία. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Ιστορία

Ιστορικό

Πιθανότατα υπήρχε χριστιανικό ιερό σε αυτή τη θέση ήδη από τον 9ο ή τον 10ο αιώνα, και ναός στεκόταν εδώ σε όλη την οθωμανική περίοδο. Στη δεκαετία του 1840 η ενορία γκρέμισε τον παλιό και ανέθεσε σε μαστόρους από το Μπρατσίγκοβο, το χωριό του οποίου οι οικοδόμοι δούλευαν σε όλη τη νότια Βουλγαρία, να υψώσουν κάτι μεγαλύτερο και εξ ολοκλήρου πέτρινο. Η δουλειά κράτησε από το 1844 ως το 1852 περίπου, χρηματοδοτούμενη σε μεγάλο βαθμό από τους αδελφούς Τσαλάκοφ, εμπόρους από την Κοπρίβστιτσα που είχαν βγάλει χρήματα στην οθωμανική οικονομία και ξόδεψαν αρκετά από αυτά σε βουλγαρικούς θεσμούς.

Το εσωτερικό είναι η μαστοριά της Εθνικής Αναγέννησης στην πιο σίγουρη μορφή της. Το τέμπλο έχει περίπου δεκατέσσερα μέτρα επί τέσσερα και είναι σκαλισμένο σε συγκρατημένο ύφος Αυτοκρατορικού ρυθμού, που αποδίδεται στον Αντόν και τον Ντιμιτάρ Στανίσεφ της σχολής του Ντεμπάρ· οι περισσότερες εικόνες του είναι του Νικόλα Οντρίντσανιν. Το καμπαναριό απ' έξω, με τις πλάκες του ρολογιού του, προστέθηκε το 1881 σε σχέδιο του Γιόσιφ Σνίτερ, του αρχιτέκτονα που διαμόρφωσε μεγάλο μέρος του σύγχρονου Πλόβντιβ.

Αυτό που έγινε μέσα το 1859 μετράει περισσότερο από όλα αυτά. Η ορθόδοξη εκκλησία στη Βουλγαρία υπαγόταν τότε στο ελληνόφωνο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, και η γλώσσα της λειτουργίας ήταν το επίδικο. Στις 30 Νοεμβρίου ο Απόστολος διαβάστηκε εδώ στα σλαβονικά· την ημέρα των Χριστουγέννων ακολούθησε ολόκληρη η λειτουργία. Έντεκα χρόνια αργότερα σουλτανικό διάταγμα δημιούργησε τη Βουλγαρική Εξαρχία, και αυτός έγινε ο μητροπολιτικός της ναός στο Πλόβντιβ.