Ναός του Αγίου Θεοδώρου

Αξίζει μια παράκαμψη

Μία από τις μικρότερες εκκλησίες του Νεσέμπαρ, μονόκλιτη με νάρθηκα και αψίδα, από την οποία η βόρεια και η δυτική πρόσοψη σώζονται από τον 13ο αιώνα και τα υπόλοιπα είναι μεταγενέστερα. Το ενδιαφέρον βρίσκεται εξ ολοκλήρου σε αυτούς τους δύο τοίχους: τυφλά διακοσμητικά τόξα από λαξευτή πέτρα και τούβλο, με τα διάχωρα από κάτω γεμισμένα με κλιμακωτά μοτίβα ζιγκ-ζαγκ. Δέκα λεπτά, δωρεάν, στην οδό Νεπτούν στο ανατολικό τμήμα της χερσονήσου.

Ιστορία

Ιστορικό

Το μουσείο δίνει τις διαστάσεις του ως 8,7 μ. επί 4,15 μ., ενώ ο δημοτικός οδηγός λέει περίπου έντεκα επί τέσσερα, οπότε πάρτε το μέγεθος ως μικρό και τους αριθμούς ως αβέβαιους. Ο οδηγός προσθέτει ότι ο νότιος και ο ανατολικός τοίχος είναι χτισμένοι από πέτρα με σαντράτσι — τα οριζόντια ξύλινα ισοπεδωτικά δοκάρια που μπαίνουν μέσα στη βαλκανική τοιχοποιία για να απορροφούν τη σεισμική κίνηση — και ότι το τέμπλο είναι του 17ου αιώνα.

Αυτό για το οποίο αξίζει να σταματήσετε είναι η δουλειά στα μοτίβα. Οι μαστόροι του Νεσέμπαρ είχαν ένα ρεπερτόριο και το χρησιμοποιούσαν σε κάθε κλίμακα· εδώ έχει περιοριστεί σε δύο τοίχους και ένα θέμα, και η πειθαρχία αυτού διαβάζεται ευκολότερα από την πλήρη επίδειξη στον Παντοκράτορα. Σταθείτε αρκετά πίσω ώστε να δείτε όλο τον βόρειο τοίχο μονομιάς.

Ο δήμος λέει ξεκάθαρα ότι αρκετές από τις καλύτερα διατηρημένες εκκλησίες χωρίς τοιχογραφίες έχουν μετατραπεί σε μικρές γκαλερί που τις λειτουργούν ντόπιοι έμποροι, αλλά δεν λέει ποιες. Ο Άγιος Θεόδωρος είναι ένας από τους υποψήφιους, και η ειλικρινής θέση είναι ότι θα το μάθετε δοκιμάζοντας την πόρτα. Δεν υπάρχει εισιτήριο ούτε δημοσιευμένη ώρα λειτουργίας. Απέχει δυο λεπτά από την κύρια διαδρομή μέσα από την παλιά πόλη, στην πιο ήσυχη ανατολική πλευρά, που είναι αρκετός λόγος για να περπατήσετε ως εκεί.